استعمار و استبداد به روش جدید فیفانویسنده: کورش بهشتیمدت مطالعهدر جام جهانی ۲۰۲۶، تقریباً همه ورزشگا

استعمار و استبداد به روش جدید فیفانویسنده: کورش بهشتیمدت مطالعهدر جام جهانی ۲۰۲۶، تقریباً همه ورزشگاه‌ها مسقف هستند و ظاهراً در مقررات جدید فیفا، باید ورزشگاه های میزبان مسابقات سطح بالا مسقف شوند. این مقررات به زودی آسیا را هم فراخواهد گرفت. اما تعبیه سقف کامل بر ورزشگاه که در نگاه اول با هدف راحتی تماشاگر مستقر در استادیوم انجام می شود، از یک طرف می تواند، بحث مصرف انرژی پیچیده ای، به ویژه برای خنک سازی در تابستان داشته باشد. چرا که برای بهره مندی از نور طبیعی و رشد چمن و نیز سبکی سازه، معمولاً از سقف شیشه ای استفاده می کنند که این مورد، ورزشگاه تبدیل به یک «گلخانه» عظیم می‌شود.همچنین پیچیدگی های فنی، هزینه احداث و هزینه نگهداری و بهره برداری ورزشگاه را به شدت بالا می برد و از نظر اقتصادی می تواند مشکل ساز باشد. البته مهندسان برای چالش مصرف انرژی و چالش های نگهداری چمن برخی تدابیر مثل معماری دوگانه (سقف بازشو) (Retractable Roofs) استفاده می‌کنند. این سقف‌ها هزینه‌ی ساخت را گاهی تا ۲۰ درصد و هزینه‌های نگهداری (تعمیرات جک‌ها، ریل‌ها و چرخ‌دنده‌ها) را به‌شدت بالا می‌برند.راهکار دیگری که در حوزه انرژی بسیاری از این ورزشگاه‌ها (مانند ورزشگاه مرسدس بنز در آتلانتا) استفاده می شود، استفاده از دیواره‌های نیمه‌تراوا و سیستم‌های تهویه نقطه‌ای (Spot Cooling) است و به جای خنک کردن کل فضای عظیم ورزشگاه، فقط ناحیه تماشاگران و زمین بازی خنک می شود.همچنین چون استفاده از سقف کامل، باعث مرگ چمن طبیعی به دلیل نرسیدن اشعه UV می شود. ورزشگاه‌های مسقف مجبورند از «نورهای مصنوعی رشد» (Grow Lights) استفاده کنند که خود یک مصرف‌کننده غول‌آسای برق است. یا مثل ورزشگاه رئال مادرید (سانتیاگو برنابئو جدید) یا ورزشگاه‌های مشابه در آمریکا، چمن را به صورت خشابی جمع کرده و به زیر زمین می‌برند تا زیر نور مصنوعی و سیستم‌های گلخانه‌ای نگهداری شود.اما همه این تدابیر فنی، هزینه های احداث و نگهداری را به شدت بالا می برند و این توجیه اقتصادی ورزشگاه را با چالش روبرو می کند. یکی از دلایل مهمی که باعث می شود، فیفا و مالکان ورزشگاه‌ها، زیر بار این هزینه کمرشکن بروند، «استفاده ۳۶۵ روزه» استورزشگاه‌های روباز در فصول سرد یا روزهای بارانی عملاً بلااستفاده می‌مانند، اما یک استادیوم مسقف می‌تواند میزبان کنسرت‌ها، نمایشگاه‌ها و مسابقات NBA یا NFL باشد و درآمدزایی را از صرفاً «فوتبال» فراتر ببرد. با این حال اقتصاد رویداد، آنقدر هم اقتصاد بزرگی نیست و در یک نقطه جغرافیایی نمی توان تعداد پرشماری رویداد برگزار کرد. وقتی که از کشورهای توسعه یافته بزرگ، به سمت کشورهای کوچکتر و کمتر توسعه یافته تر حرکت کنیم این محدودیت شدید تر خواهد شد. این رویکرد، علاوه بر تخریبی که در محیط زیست ایجاد می کند، به عنوان یک سد طبقاتی عمل خواهد کرد و بسیاری کشورهای در حال توسعه یا حتی توسعه یافته با اقتصاد محدودتر را از میزبانی محروم می کند و مانعی در برابر رشد و دیده شدن استعدادها ایجاد خواهد کرد.همچنین، اگر کشورهایی از دو گروه بالا، بنا به چشم و هم چشمی بخواهند نسبت به ساخت و توسعه این قبیل ورزشگاه های مسقف بپردازند، این ورزشگاه ها نقش فیل سفید را برای آنها بازی خواهند کرد و علاوه بر ایجاد وابستگی فنی و اقتصادی، با ایجاد ناکارآمدی در سرمایه گذاری ها، زمینه افزایش شکاف توسعه را فراهم خواهند کرد. https://t.me/eghtesadherfei