شبه‌علم لوکسبازخوانی انتقادی آرای محمود سریع‌القلم به بهانه گفتار اخیر او درباره اهمیت طبقه متوسط🖌م

شبه‌علم لوکسبازخوانی انتقادی آرای محمود سریع‌القلم به بهانه گفتار اخیر او درباره اهمیت طبقه متوسط🖌محسن محمودی | پژوهشگر علوم سیاسی🔹در سپهر اندیشه سیاسی و مطالعات توسعه در ایران پس از جنگ، کمتر نامی به اندازه‌ محمود سریع‌القلم، استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی، با کلیدواژگانی چون «عقلانیت»، «توسعه‌یافتگی»، «اصول ثابت»، «بین‌المللی شدن» و «شخصیت ایرانی» گره خورده است. او که خود را نه یک سیاستمدار، بلکه یک «پژوهشگر دانشگاهی» و «طبیب توسعه» معرفی می‌کند، طی سه دهه گذشته کوشیده است تا با ارائه‌ منظومه‌ای از «تجویزات به ظاهر مدرن» و مبتنی بر تجربیات جهانی، راهکاری برای برون‌رفت ایران از دایره بسته توسعه‌نیافتگی ارائه دهد.🔹نفوذ کلام او، که از کرسی‌های دانشگاهی فراتر رفته و به حلقه‌های مشورتی دولت‌های سازندگی، اصلاحات به‌ویژه دولت تدبیر و امید راه یافته است، او را به یکی از ارکان فکری جریان موسوم به «اعتدال» و «تکنوکراسی» بدل ساخته است. بااین‌حال، با فروکش کردن غبار هیجانات سیاسی و رسانه‌ای پیرامون سخنرانی‌های پرشور و «پاورپوینت‌»های منظم ایشان، و با عیان شدن نتایج عملی نسخه‌های تجویزی این جریان در عرصه حکمرانی، ضرورت بازخوانی انتقادی، شالوده‌شکنانه و بی‌تعارف آثار و آرای او بیش‌از‌پیش احساس می‌شود.🔹بسیاری از رهبران بزرگ جنبش‌های دموکراتیک و ضداستعماری (مانند کارگران، کشاورزان و فعالان مدنی) لزوماً «۵۰۰ کتاب کلاسیک» نخوانده بودند، اما «شعور سیاسی» و «تعهد مدنی» داشتند. سریع‌القلم با این معیار، عملاً دموکراسی را به یک «کلوپ خصوصی روشنفکران» تقلیل می‌دهد و اکثریت جامعه را «فاقد صلاحیت» اعلام می‌کند.🔹محمود سریع‌القلم نه راهنمایی برای آینده، بلکه صدایی از گذشته است؛ بازتولید نظریه‌های شکست‌خورده نوسازی دهه ۶۰ میلادی که می‌خواهد پیچیدگی‌های جهان قرن بیست‌ویک و واقعیت‌های جامعه پویای ایران را در قالب‌های تنگ «نخبه‌گرایی قرن نوزدهمی» بگنجاند. برای توسعه‌ واقعی، ایران نیازمند عبور از این «شبه‌علم لوکس» و دستیابی بی‌قیدوشرط به آزادی‌های فردی، حکومت قانون، دولت حداقلی، رواداری، کثرت‌گرایی و اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد است.▫️ادامه مطلب در سایت هم‌میهن آنلاین