@ehsaseshiriinدر یک شهربازی پسرکی سیاه پوست بهمرد بادکنک فروشی نگاه می کرد که ازقرار معلوم فروشنده م

@ehsaseshiriinدر یک شهربازی پسرکی سیاه پوست بهمرد بادکنک فروشی نگاه می کرد که ازقرار معلوم فروشنده مهربانی بودبادکنک فروش برای جلب توجه یکبادکنک قرمز را رها کرد تا در آسمان اوجبگیرد و بدینوسیله جمعیتی از مشتریانجوان را جذب خود کرد سپس بادکنک آبی و همینطور یکبادکنک زرد و بعد از آن یک بادکنک سفید را رها کرد بادکنک ها سبکبال به آسمان رفتند و اوج گرفتند و ناپدید شدند. پسرک سیاهپوست هنوز به تماشاایستاده بود و به یک بادکنک سیاه خیرهشده بود تا این که پس از لحظاتی بهبادکنک فروش نزدیک شد و با تردید پرسید: ببخشید آقا! اگر بادکنک سیاه را هم رها می کردید بالا می رفت؟!مرد بادکنک فروش لبخندی به رویپسرک زد و با دندان نخی را که بادکنکسیاه را نگه داشته بود برید و بادکنک به طرف بالا اوج گرفت و پس ازلحظاتی گفت: پسرم آن چیزی که سبب اوج گرفتنبادکنک می شود رنگ آن نیست بلکهچیزی است که در درون خود بادکنکقرار دارد.چیزی که باعث رشد آدم ها می شود رنگ و ظواهر نیسترنگ ها و تفاوت ها مهم نیستند...مهم درون آدمه چیزی که در درون آدم هااست تعیین کننده مرتبه و جایگاهشونه و هر چقدر ذهنیات ارزشمندتر باشهجایگاه و مرتبه والاتر و شایسته تر میشه...@ehsaseshiriin