آدم‌هایی که به حوزه می‌آیند چند دسته‌اند. (بخش اول) 🖊يك دسته از اول، ناپاك و ناخالص و آلوده هستند و براى به‌دست‌آوردن فلان موقوفه و بَهمان مسروقه و حتى بالاتر و پايين‌تر از اين حرف‌ها شروع مى‌كنند و از اول در جست‌وجوى طعمۀ خويش‌اند. 🖊يك دسته هم فقط به‌خاطر…آنها که به حوزه می آیند... (بخش دوم)🖊امروز وقتى يك‌نفر وارد حوزه مى‌شود با يك دنيا اميد، يك دنيا رؤيا و يك دنيا پاكى شروع مى‌كند و از دور، سيماى «زُراره» و «ابوبصير» و «محمد بن مسلم» را و «هشام بن حكم» و «هشام بن سالم» را و «جابر جعفى» و «مفضّل» را و «سيد مرتضى» و «شيخ طوسى» و «شيخ مفيد» و «شهيد» را در نظر مجسم مى‌كند... و آرزو مى‌كند همانند آنها باشد...در اين مرحله، با هر كس و با هرچه روبه‌رو مى‌شود، با اين حال روبه‌رو مى‌شود و هرچه را مى‌بيند از پشت اين عينك مى‌بيند.🖊و همين‌كه مى‌خواهد درس را شروع كند؛ مى‌بيند که با يك مشت الفاظ عربى روبه‌رو شده كه آنها، آن زيبايى و جمال و آن سادگى و روانى و آن نور و قدس و گرمى را همراه ندارند! و باز به اميدى جلوتر مى‌آيد و جلوتر مى‌آيد كه ببيند آيا به آن رؤياها و به آن دنياها كه در خيال سبز مى‌شدند، دست مى‌يابد؟! در ميان درس‌ها تحفۀ خود را نمى‌يابد، حتى تا سطح كتاب «شهيد» و بالاتر هم مى‌رسد، اما هنوز به آن رؤياها نرسيده.🖊در اينجاست كه به‌خاطر ابهام فلسفه و نفى و طرد فلسفه، به فكر مى‌افتد شايد مطلوب و منظور در اين درس به دست بيايد! شروع مى‌كند، باز هم همان حرف‌هاى قلمبه و سلمبه، همان دور و دراز رفتن‌ها و در تاريكى، تير پراندن‌ها و با خيال، حركت كردن‌ها..🖊و چه بسا كه آن شوق‌ها و رؤياهاى آغاز تحصيل با يأس‌ها و نااميدى‌ها جا عوض بكند و روحِ طلب در درون او بميرد و به ركود برسد و مدام از خود بپرسد كه چه بايد كرد و به چه بايد انديشيد و در كدام كلاس بايد بود و اصلاً اين راه سر در گم را چرا شروع كرده‌ام‌؟! آخر آن همه رؤيا را بايد در كجا بجويم و آن همه آرزو را در كجا بايد ببينم‌؟!🖊در همين وقت‌هاست كه ساير مسائل اقتصادى و اجتماعى و خانوادگى هم او را در فشار گذاشته و در اين لحظات حساس كه به يك «خضرِ» راه و يك بيدار دل و يك عالم راه رفته نياز دارد، نسناس‌ها راه را بر او مى‌گيرند و حلقومش را مى‌فشارند و عاقبت يا مجبورش مى‌كنند كه فرار كند و از روحانيت دست بشويد و آن همه رؤيا و آرزو را با خود به گور ببرد و يا اينكه در خود مى‌كِشندش و با خود همراهش مى‌كنند و باگپ‌ها و گعده‌ها سرگرمش مى‌كنند...و اين همه غرور و شيطنت و جهل و حسد، كفارۀ آن همه رؤيا و پاكى و سادگى و سرخوردگى و دست افتادن و شكست ديدن است!📖🛒روحانیت و حوزه📱با ما به دنیای عین‌صاد بیایید:https://t.me/einsad