ببین رفیق!اون روزی که تاریکی مطلق رو نشونم دادی، نفسم به شماره افتاد ، ترسیدم، وقتی بهت توکل کردم، ا

ببین رفیق!اون روزی که تاریکی مطلق رو نشونم دادی، نفسم به شماره افتاد ، ترسیدم، وقتی بهت توکل کردم، انگار نوری از غیب رسید و از درونم روشن شد! مسیرم باز شد، شلوغ شد، روشن شد !شجاعت، پاره تنم شد !فقط تو میدونی ، از دل تاریکی بیرون اومدن و به نور رسیدن چه شکوهی داره !مثل رشد یک گیاه از خاک !مثل پیله را شکافتن، پروانه شدن !و اینک ....من خودم را در تاریکی مطلق میبینم، انگار به مرز کور شدن رسیدم، قلبم ایستاده ؟ نفسم .... صدای تنفسم را نمیشنوم !آیا من زنده هستم ؟چه آرامش عمیقی !خدایا آرامشم را از من مگیر !زنده باد نور بعد از تاریکی !خدایا کمکم کن با نور تو، دنیایم را روشن کنم!سردم میشود گاهی، مثل زم حریر!دلم را به تو می‌سپارم ، پناهم بده....به ! .... نور چه زیباست!من تو را میخواهم !#الهه#الهه_فاخته@elahe_fakhteh