به زمین چشم دوخته بودم تا انتظار برایم راحت تر شود ! این پا و آن پا می‌کردم ، کمی مانده بود تا قاصدک شوم ، از دامان باد رها شوم ، برخیزم و به آسمان ، پَر گیرم .... که سرم را بالا آورده و وَه .... بزرگ است خدای زیبا آفرینم که یکتاست در آفرینش و زلالی و حق !خورشید، غروب کرده بود ! آسمان .... آتش گرفته و ملایم ، شعله می‌کشید ! از میان ابرهای مجعد و فِر ، نوری صاااف و منظم دیدم که مستقیم تابیده و به زمین رسیده بود !چشمهایم چرخید و آنسوی آسمان، ابرهای پنبه ای ، خیلی بلند و شفاف می‌خندیدند ، و کمی هم از آفتاب، روشن شده بودند !به زمین چشم دوخته بودم که خدا انگشتش را زیر چانه ام گذاشت و سرم را به سمت آسمان گرفت !این نوازش روحِ خسته من است که روزهاست سعی دارم ، قوی باشم تا فرو نریزم !و او .... الله است !او .... خدای من است ، یا هُوَ ! یا الرحمان !مثل طاووسی که برای جلب توجه او به خودش، بالهایش را می‌گشاید و زیبایی نیمه پنهانش را به رخ میکشد تا انتخابش کند ! برایم به رُخ کشید آسمان را ! زیبا خدایم !خدا، خدای بی همتایم، کمکم کن تا برخیزم 💞#الهه_فاخته @elahe_fakhteh