🔻🔺️می‌گریزم از نوشتن‌تواژه‌ها چه تکه‌پاره‌اندگویه‌ها بریده‌لبدرد در عمق استخوانجای زخم توی کوچه‌ ک

🔻🔺️می‌گریزم از نوشتن‌تواژه‌ها چه تکه‌پاره‌اندگویه‌ها بریده‌لبدرد در عمق استخوانجای زخم توی کوچه‌ کوچه‌های شهرما هنوزدر میان قصه‌ی غبار و خون و خاک و آهن‌یمروزهاهزار تکه‌اندآسمان‌ مکدر استخواب‌های‌مان هزار پاره‌اندتکه‌های خویش را چگونه ماشب به شب کنار هم قدم زدیمما چگونه گریه‌های های‌های رادر صدای نوحه‌ها رقم زدیمما کدام لحظه‌ها بال و پر شکستهاز کنار کوچه‌ها گذشته و یاد کشتگان شهر را لابه‌لای آوارهای خانه‌ها ورق زدیمما چگونه باز همدر میان خون و ناله‌هابا صدای نغمه‌های آشناچاره‌جوی زخم‌های دردناک هم شدیمبا چشم‌های خون‌چکاناز دل هزاره‌هاما چگونه بال و پرگشوده‌ ونامدار روشنا شدیم واژه‌ها پریده‌لبگویه‌ها هزارپاره‌اندناتوان‌م از نوشتن‌تای زمان زیرورو شده ای خیال گم‌شده در آوارهای مبهم‌تما چگونه خاک بوده و ما چگونه خون شدیمدر میان موج حادثهما به راستیدر مه گمار و شام هولناکما دوبارهما چگونه ما شدیم./تیر ۱۴۰۵ -تهرانالهام فخاری پی‌نوشت: نمایی از اثر ابراهیم حقیقی در نمایشگاه تیغ(نگارخانه سهراب)#کوچه_پسکوچه #تهران #الهام_فخاری  #تیرـ۱۴۰۵https://t.me/elhaamfakhaari