«حسینیه دل »درحسینیه دل روز و شبم اشک ودعاستکه  دلم  سوخته  از حادثه ی عاشوراست با حسین   روز  ازل  بسته دل  من  عهدیگریه با یاد  حسین رمز نجات از  دنیاستپیرهن مشکی من  پرچم غم های  حسینمجلس روضۀ تو درهمۀ ارض و سماستفاطمه  درب در و  سینه زن تو  مهدیستآدم و جن و ملک نوحه گر و غرق عزاستخون سرخی که شده فخر و مباهات جهانخون  فرزند  برومند  علی  شیر  خداستکیست این نور هدا، تشنه  لب کرب  و بلا به لب اهل جنان، وای حسین واعطشاسترسول چهارمحالی(ساقی عطشان)