قرار بود سیل بیایداز ریشه بردارد تمام باورهایِ ساده اش را!و بعد باران بباردآنقدر ببارد بر سرشکه یاد بگیرد رقیصدنِ زیر باران راخندیدنِ زیر باران رابخشیدنِ زیر باران راو بی ترس و دلهرهاز خیس شدن رها شود میان باران های زندگیو در آخر یک روزوقتی خیسِ باران بودرنگین کمان را دید به سویش روانه شدو انگار صدایی مدام در گوشش می گفت:پاداش دوام آوردنِ سیل و باران چیزی جز رنگین کمان نیست •#انسی_نوشت