❌مهربانیِ کشنده.👈 چرا نباید در سفره طبیعت دخالت کنیم؟حیات وحش، بر پایه نظمی میلیونی ساله بنا شده اس

❌مهربانیِ کشنده.👈 چرا نباید در سفره طبیعت دخالت کنیم؟حیات وحش، بر پایه نظمی میلیونی ساله بنا شده است که هرگونه مداخله ناشی از دلسوزی انسانی، این توازن ظریف را بر هم می‌زند. آنچه ما کمک می‌نامیم، در واقع تخریب ساختار زیستی جانوران است. به این دلایل علمی توجه کنید:۱. اهلی‌سازی کاذب و از دست رفتن غریزه بقاحیوان وحشی باید وحشی بماند. وقتی ما به آن‌ها غذا می‌دهیم، آن‌ها را به حضور انسان وابسته می‌کنیم. این کار باعث می‌شود جانور ترس غریزی خود از انسان (که مهم‌ترین ابزار دفاعی‌اش است) را از دست بدهد. نتیجه؟ جانوران به جاده‌ها و مناطق مسکونی نزدیک‌تر شده و در معرض شکار، تصادف با خودروها و حملات سگ‌های وحشی و حتی سگهای  گله قرار می‌گیرند.۲. کانون‌های انتشار بیماری (اثرِ رستوران)ساخت آبشخورهای غیرکارشناسی یا تجمع جانوران در یک نقطه برای دریافت غذا، باعث تجمع بیش از حد جمعیت در یک نقطه کوچک می‌شود. در طبیعت، جانوران پراکنده هستند تا بیماری‌ها واگیردار نشوند. اما در این نقاط تجمع، اگر یک جانور به بیماری‌هایی مثل طاعون نشخوارکنندگان کوچک یا تب برفکی مبتلا باشد، به سرعت تمام جمعیتِ منطقه را نابود می‌کند.۳. بر هم خوردن انتخاب طبیعی.طبیعت با محدودیت منابع، جمعیت خود را مدیریت می‌کند. در سال‌های سخت و خشکسالی، جانوران ضعیف‌تر حذف می‌شوند تا ژن‌های قوی‌تر باقی بمانند و نسل‌های بعدی مقاوم‌تر باشند. وقتی ما با غذادهی دستی یا ساخت آبشخور در ارتفاعاتِ غیرمنطقی، جانوران ضعیف را به صورت مصنوعی زنده نگه می‌داریم، در واقع به مرور زمان باعث تضعیف کلِ ژنتیک آن گونه می‌شویم.۴. تغذیه دستی؛ سمی در لباس هدیه.دستگاه گوارش حیوانات وحشی برای مصرف گیاهان خاصِ همان منطقه تکامل یافته است. نان، میوه‌های گلخانه‌ای و یا علوفه‌های دستی، حاوی کربوهیدرات‌ها و باکتری‌هایی هستند که می‌توانند باعث بیماری‌های گوارشی کشنده و تغییر در متابولیسم جانور شوند.۵. بر هم خوردن توازن شکارچی و شکار وقتی ما با ایجاد آبشخور مصنوعی، محل تجمع طعمه‌ها (مثل کل و بز) را ثابت می‌کنیم، در واقع یک بوفه باز برای شکارچیانی مثل پلنگ یا گرگ ایجاد کرده‌ایم. این کار باعث می‌شود الگوی شکار طبیعی تغییر کرده و فشار بیش از حدی به یک گونه در یک منطقه خاص وارد شود.✔️سخن پایانی: عشق به طبیعت، یعنی فاصله گرفتن.بزرگترین خدمتی که ما کوهنوردان و طبیعت‌گردان می‌توانیم به حیات وحش بکنیم، بی تفاوتی آگاهانه است. اجازه دهیم طبیعت با قوانین سخت‌گیرانه اما عادلانه خودش پیش برود. اگر واقعاً نگران حیات وحش هستیم، به جای حمل علوفه به کوه، باید برای حفظ زیستگاه‌ها، جلوگیری از تخریب مراتع و توقف شکار غیرمجاز تلاش کنیم.یادمان باشد،حیات وحش به ناجی نیاز ندارد،به همسایه ای نیاز دارد که حریمش را محترم بشمارد.🖌 #سیدمحمد_حجازی #کتابخانه_کوه_نورد