منابع طبیعی شکننده ایران قربانی اقتصاد ویران@ENVIRNMENTمهتا بذرافکن مروری بر گزارش‌ رسانه ها در همی

منابع طبیعی شکننده ایران قربانی اقتصاد ویران@ENVIRNMENTمهتا بذرافکن مروری بر گزارش‌ رسانه ها در همین چند هفته نشان می‌دهد که گزارش‌های متعددی از نقاط مختلف ایران دربارهٔ شکار و صید غیرمجاز منتشر شده است:فراشبند: دستگیری ۹ شکارچی و کشف لاشهٔ کبک و تیهوتوران: دستگیری شکارچیان غیرمجاز در پارک ملیشاهین‌شهر: پرونده‌ای بسیار نگران‌کننده با کشف ۴۱ جمجمهٔ آهو؛ البته تعداد دقیق تلفات هنوز نیازمند بررسی کارشناسی استبوشهر/کنگان: کشف ادوات صید غیرمجازدریای خزر: اجرای طرح‌های ویژه برای مقابله با صید غیرمجاز و حفاظت از ذخایر آبزیشمیرانات: دستگیری شکارچی غیرمجازالبرز مرکزی: خنثی‌سازی نقشهٔ شکارلار: مقابله با صید غیرمجاز و ضبط ۶۵ قطعه ماهی از گونه‌های بومی و و به نظر می‌رسد در هفته‌های اخیر، اخبار مربوط به شکار و صید غیرمجاز در ایران به‌طور چشمگیری پرتکرار شده است؛ از مناطق حفاظت‌شده و پارک‌های ملی گرفته تا زیست‌بوم‌های آبی، جنگل‌ها و منابع آب، همه در معرض خطرند.این آمار وقتی معنادارتر می‌شود که آن را در کنار مستندات پژوهشی بگذاریم.پژوهش‌ها در ایران و جهان نشان داده‌اند که شرایط اقتصادی می‌تواند یکی از عوامل افزایش شکار و صید غیرمجاز باشد. برای نمونه، مطالعه‌ای دربارهٔ ایران داده‌های شکار غیرمجاز پستانداران سُم‌دار کشور را در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ بررسی کرده و نشان داده که شدت شکار غیرمجاز با نرخ بیکاری رابطهٔ مثبت داشته؛ جهش شکار غیرمجاز در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ نیز هم‌زمان با افزایش بیکاری رخ داده است.این یافته با پژوهش‌های جهانی هم‌راستاست. این پژوهش‌ها نشان می‌دهند عوامل اقتصادی می‌توانند از این مسیرها اثر بگذارند:بیکاری و کاهش درآمدنیاز به تأمین غذا یا فروش گوشتنبود معیشت جایگزینافزایش جذابیت بازار غیرقانونی حیات‌وحشو حتی نابرابری اقتصادی، نه صرفاً فقر مطلق، که می‌تواند روند تخریب منابع طبیعی و ذخایر زیستی را تسریع کندپژوهشی در نشریهٔ Biological Conservation تأکید می‌کند که در تحلیل شکار تجاری، گاهی مفهوم «نابرابری اقتصادی» (economic inequality) از مفهوم سادهٔ «فقر» (poverty) توضیح‌دهنده‌تر است.دربارهٔ ایران نیز مطالعات نشان داده‌اند که انگیزه‌های شکار غیرمجاز ترکیبی از معیشت (subsistence)، تجارت گوشت، لذت، سنت و تعارض با قوانین حفاظت هستند. به بیان دیگر، اقتصاد یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های پایداری سرزمین است و بحران اقتصادی تنها انسان‌ها را فقیر نمی‌کند؛ بلکه فشار معیشتی را به اکوسیستم منتقل می‌کند.وقتی درآمد و فرصت‌های زندگی کاهش می‌یابد، طبیعت ممکن است به «منبع جبرانی» تبدیل شود: شکار، صید، برداشت چوب، چرای بیشتر، برداشت بیشتر از منابع آب و خاک. اینجاست که بحران اجتماعی و بحران اکولوژیک به هم گره می‌خورند.البته سرزنش قربانی جایز نیست زیرا در جامعه‌ای که طبقه‌ای می‌تواند گوشت شکار را کیلویی چند ده میلیون تومان بخرد و برای آن تقاضا ایجاد کند، و در کنارش طبقه‌ای برای تأمین مایحتاج اولیه درمانده است، طبیعت به منبع معیشت تبدیل می‌شود.🔷 @ENVIRNMENT