داداشی من جان دل منامیر و خلیلم… داداشی از آن روز که نوشتی «بمونیم برای هم»، حتی سه ماه هم نماندی و رفتی… مثل یک پرنده از زندگی من پر زدی و رفتی.. مثل پرنده پر زدید و‌ رفتید و اینجا تنها و درمانده و دلتنگ رهایم کردید.. شما پر زدید و رفتید و‌ من ماندم که از نبودن‌تان پرپر بزنم.. حالا من این ایام خالی تولد، این سال‌های سخت پیش رو، ‌ بدون شما دو‌ تا، بدون تلفن‌های‌تان، بدون تبریک‌تان، بدون‌ شوخی‌های‌تان ‌با تولدم، بدون آرزوهای‌تان در روز تولدم، این روز تولد را بدون شما دوتا چطور بگذارم؟ این اولین ۱۲ خرداد را بدون شما دوتا چه کنم؟ چطور بگذرانم؟@EnvironmentalSociology