🔹واگویه‌ها✍🏽گیتی خزاعی گاهی حس‌های غریبی به سراغم می‌آیند... گاهی وقت‌ها که توی یک جلسه‌ی محو، نام

🔹واگویه‌ها✍🏽گیتی خزاعی گاهی حس‌های غریبی به سراغم می‌آیند... گاهی وقت‌ها که توی یک جلسه‌ی محو، نامعروف و حاشیه‌ای، اما مهم نشسته‌ام، و‌ در آن حرف‌هایی مهم بین خودمان گفته یا نوشته می‌شود، گاهی که حرف‌ها و‌ تلاش‌های کوچک هم‌‌عصرها و‌ هم‌دوران‌هایم جایی منشا اثر کوچکی می‌شود، زیر لب زمزمه می‌کنم: «آیا داریم تاریخ را می‌سازیم؟»با خودم زمزمه می‌کنم «آیا یک وقتی، در جایی دور، در دوردست‌های زمان وفتی که دارند نوشته‌ها و گفته‌های امروز ما را که توی این حاشیه‌های ناپیدا و محو دوران‌مان نوشته‌ایم، مرور می‌کنند، این لحظه‌های‌ ما را، این لحظه‌هایی را که ما با آن آمیخته بودیم و‌ لحطه‌های تاریخ را می‌ساختیم، حال ما را حس خواهند کرد؟»گاهی تلاش می‌کنم‌ بر بال‌های خیال و‌ طی مسیری شبیه به تونل زمان بروم به آینده و‌ به امروز نگاه ‌کنم.. وقتی که از آینده به امروز نگاه می‌کنم این حس که داریم‌ دور از جریان رسمی تاریخ، تاریخ بشر را می‌سازیم ، این حس که داریم حال بشر را جایی در جهان نامتناهی ثبت می‌کنیم، این که داریم در فرایند تکامل بشر مشارکت می‌کنیم، احساس شعف می‌کنم. این لحظه‌ها، در روزهای سیاه ناامیدی، تنها لحطه‌های سرخوشی من هستند؛ لحظه‌هایی گم و پراکنده که به زندگی معنا می‌دهند.@EnvironmentalSociology