🔹🔹مقابله با گونه‌های مهاجم در مراتع – سبز بودن مرتع با سالم بودن فرق داردعلفزارها (مراتع طبیعی) نی

🔹🔹مقابله با گونه‌های مهاجم در مراتع – سبز بودن مرتع با سالم بودن فرق داردعلفزارها (مراتع طبیعی) نیمی از خشکی‌های زمین را پوشش می‌دهند، معیشت ۵۰۰ میلیون دامدار را تأمین می‌کنند، کربن را در خود ذخیره می‌کنند، چرخه آب را حفظ می‌کنند و زیستگاه تنوع زیستی غنی از جمله بسیاری از گونه‌های بزرگِ حفاظت‌شده جهان هستند.@ENVNEWبا این حال، یک تهاجمِ خاموش و خطرناک در حال پیشروی در علفزارهای جهان است؛ گیاهانِ غیربومیِ غیرعلفزاری در حال تصرف میلیون‌ها هکتار هستند.بسیاری از این علفزارهای مورد تهاجم، سرسبز و سرزنده به‌نظر می‌رسند و پر از گل‌هایی هستند که ارزش توقف و تحسین دارند. اما آن‌ها آن‌چیزی نیستند که به نظر می‌رسند. این گیاهان مهاجم، پوشش گیاهی بومی را خفه می‌کنند، منابع آب را خشک می‌کنند، دام‌ها و مردم را به فضاهای کوچک‌تری محدود می‌کنند و باعث آسیب و حتی مرگ آن‌ها می‌شوند.برخی از گونه‌های مهاجم به‌طور عمدی برای جنگل‌کاریِ زراعی (آگروفارستری)، حفاظت از خاک، به‌عنوان گیاهان زینتی یا علوفه وارد شده‌اند؛ در حالی که تعداد بیشماری دیگر به‌طور اتفاقی وارد شده‌اند. آن‌ها پس از استقرار، به‌راحتی از طریق باد، آب، انسان، وسایل نقلیه و حتی دام‌ها پراکنده می‌شوند.@ENVNEWآن‌ها با تصرف بهترین چراگاه‌ها در کنار رودخانه‌ها، دام‌ها را به سمت هر زمین باقی‌مانده‌ای سوق می‌دهند و باعث چرای بی‌رویه و تشدید فرسایش خاک می‌شوند. بسیاری از این گیاهان همچنین برای دام‌ها سمی هستند، خار دارند یا سطح قند بالایی دارند که دندان‌ها را پوسیده می‌کند و امنیت غذایی و معیشت میلیون‌ها دامداری را که به آن‌ها وابسته‌اند، تهدید می‌کند.تهدید ناشی از گیاهان مهاجم به‌صورت تصاعدی در حال افزایش است و هزینه‌های اقتصادی جهانی ناشی از گیاهان مهاجم از سال ۱۹۷۰ هر دهه چهار برابر شده است.متن کامل در لینک زیرhttps://www.envnew.ir/?p=3589