پیامی از هیئت نمایندگان مردمان بومی(Indigenous Peoples) به جامعه جهانی آبهیئت نمایندگان مردمان بومی در هفته جهانی آب، از تیم World Water Week، مؤسسه بین‌المللی آب استکهلم (SIWI) و همه شرکت‌کنندگان برای گفت‌وگوهای الهام‌بخش و امیدبخشی که در این رویداد شکل گرفت، تشکر می‌کند.در همین روحیه الهام و امید، ما این پیام را برای جامعه جهانی آب آماده کرده‌ایم؛ جامعه‌ای که بسیاری از اعضای آن پس از این رویداد، مسیر و گفت‌وگوهای خود را در Water for Climate Pavilion در COP30، کنفرانس آب سازمان ملل متحد در سال 2026 و فراتر از آن ادامه خواهند داد.ما در نقطه‌ای قرار داریم که می‌توانیم با یکدیگر به جلو حرکت کنیم؛ به‌گونه‌ای که مردمان بومی در فرایندهای لازم برای توسعه دانش فرهنگی، علم، سیاست‌ها و برنامه‌هایی که برای مواجهه با چالش‌های جهانیِ فوری و مشترک ما لازم‌اند، حضور داشته باشند.بحران‌های اقلیمی، تنوع زیستی و آب، بر همه ما تأثیر می‌گذارند؛ اما پیامدهای آنها برای مردمان بومی، سرزمین‌ها، فرهنگ‌ها و شیوه‌های زندگی آنان، اغلب عمیق‌تر و مستقیم‌تر است.دانش و تجربه زیسته مردمان بومی، حاصل نسل‌ها زندگی، مشاهده، یادگیری و ارتباط متقابل با سرزمین‌ها و آب‌هاست. این دانش نباید به عنوان دانشی فرعی یا صرفاً محلی دیده شود؛ بلکه باید در کنار سایر نظام‌های دانشی، در شکل‌دهی به راه‌حل‌های آینده مورد توجه قرار گیرد.آب برای ما صرفاً یک منبع نیست. آب بخشی از یک نظام زنده است که انسان‌ها، سرزمین‌ها، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، جنگل‌ها، حیوانات و نسل‌های آینده را به یکدیگر پیوند می‌دهد.بنابراین، حفاظت از آب فقط به معنای مدیریت یک منبع طبیعی نیست؛ بلکه به معنای حفاظت از روابط و نظام‌هایی است که حیات به آنها وابسته است.ما بر اهمیت مشارکت مؤثر مردمان بومی در فرایندهای تصمیم‌گیری تأکید می‌کنیم. مشارکت نباید صرفاً به معنای دعوت به گفت‌وگو یا حضور در یک نشست باشد. مردمان بومی باید بتوانند در شکل‌دهی به سیاست‌ها، برنامه‌ها و راه‌حل‌هایی که بر زندگی و سرزمین‌های آنان تأثیر می‌گذارند، نقش واقعی داشته باشند.همکاری باید بر پایه احترام، اعتماد، reciprocity (تقابل و بده‌بستان متقابل) و شناخت حقوق مردمان بومی شکل بگیرد.همچنین لازم است نظام‌های دانش بومی به رسمیت شناخته شوند و از آنها در کنار دانش علمی استفاده شود. این دو نظام دانش می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند و به درک کامل‌تر و راه‌حل‌های مؤثرتر برای بحران‌های آب و اقلیم منجر شوند.ما از جامعه جهانی آب می‌خواهیم که از مشارکت نمادین فراتر برود و به سوی همکاری واقعی، رهبری مشترک و تولید مشترک دانش حرکت کند.آینده‌ای پایدار تنها زمانی امکان‌پذیر است که همه صداها شنیده شوند و همه دانش‌ها و تجربه‌ها در شکل‌دهی به تصمیم‌هایی که آینده ما را تعیین می‌کنند، مورد توجه قرار گیرند.مسئولیت‌ها و فشارهای ناشی از تغییر اقلیم که از نسل‌های پیشین به ما رسیده‌اند، اکنون به نسل‌های آینده منتقل می‌شوند؛ همراه با چالش‌های بیشتر، محدودیت‌های بیشتر و نیاز فزاینده به شیوه‌های مختلف دانستن برای یافتن راه‌حل‌های بحران‌های اقلیمی.ما فرصت داریم که با یکدیگر به جلو حرکت کنیم؛ با احترام به آب، سرزمین، دانش، فرهنگ و حقوق مردمان بومی.با هم می‌توانیم آینده‌ای را بسازیم که در آن آب برای همه، و برای نسل‌های آینده، منبع زندگی، سلامت، فرهنگ و تداوم حیات باشد.🔷 @WaterForUs