«نام» گاهی از تصویر هم قدرتمندتر بود.در بسیاری از سنت‌های جادویی باستانی، برای ارتباط با یک نیرو از ترکیبی از تصویر، نماد، نام، عدد، سیاره و زمان مناسب استفاده می‌شد.ایده این بود که این عناصر به یک «امضا» یا نشانه‌ی کیهانی مربوط می‌شوند.به زبان ساده:نام، تصویرِ صوتیِ چیزی بود.همان‌طور که یک نماد می‌توانست نماینده‌ی یک نیروی کیهانی باشد، یک نام خاص نیز می‌توانست به آن نیرو اشاره یا آن را در آیین احضار کند.#آیین#نماد#نامhttps://t.me/erfanvametafizik