اقتدار یک وضعیتِ وجودی است؛ حالتی از بودن.در دستگاه فکری دن‌خوان، اقتدار زمانی پدید می‌آید که انسان از «آدمِ معمولی» به «جنگجو» تبدیل شود. جنگجو یعنی کسی که آگاهانه زندگی می‌کند، نه واکنشی.اقتدار چیست؟اقتدار یعنی قدرتِ عملِ بی‌تردید در لحظهٔ درست.نه پرخاش، نه نمایش، نه ادعا.اقتدار آرام است، کم‌حرف است، و معمولاً دیده نمی‌شود.دن‌خوان بارها می‌گوید:آدم ضعیف دنبال توجیه است، آدم مقتدر دنبال دقت.اقتدار چگونه حاصل می‌شود؟۱. حذفِ خودِ شخصی (self-importance)از نظر دن‌خوان، بزرگ‌ترین مانع اقتدار این است که انسان خودش را بیش از حد جدی بگیرد.کسی که مدام می‌گوید «من»، «حق من»، «رنج من»، انرژی‌اش را هدر می‌دهد.اقتدار وقتی آغاز می‌شود که «منِ متورم» فرو می‌ریزد.این نکته اگر بخواهیم تطبیقی نگاه کنیم، به‌طرز عجیبی به «فنا» در عرفان ایرانی نزدیک است، اما بدون زبان اخلاقی یا الهی.۲. انضباط بی‌احساسات‌گراییاقتدار نتیجهٔ تمرین است، نه هیجان.جنگجو منتظر حالِ خوب، انگیزه یا الهام نمی‌ماند.عمل می‌کند، حتی وقتی دلش نمی‌خواهد.دن‌خوان می‌گوید:جنگجو با حالش نمی‌جنگد، با نادانی‌اش می‌جنگد.۳. آگاهی از مرگیکی از بنیادی‌ترین ایده‌های دن‌خوان این است که مرگ همیشه پشت شانهٔ چپ ما ایستاده.نه برای ترساندن، بلکه برای دقیق‌تر زیستن.کسی که مرگ را فراموش کرده، پرمدعاست.کسی که مرگ را به یاد دارد، مقتدر است.اقتدار یعنی: «می‌دانم زمان محدود است، پس حماقت نمی‌کنم.»۴. مهار انرژی شخصیاقتدار حاصل جمع کردن انرژی است.غر زدن، قضاوت دیگران، حسادت، توضیح دادنِ زیاد، نمایش دانایی—همه نشت انرژی‌اند.جنگجو کم می‌گوید، دقیق می‌بیند، و فقط وقتی لازم است عمل می‌کند.۵. عملِ بی‌وابستگی به نتیجهاقتدار زمانی کامل می‌شود که انسان عمل کند، بی‌آنکه نتیجه را مالک شود.این‌جا دن‌خوان به‌شکل عجیبی به گیتا و حتی رواقیون نزدیک می‌شود، اما با زبان شمنی.در نظر دن‌خوان: اقتدار =آگاهی + انضباط + حذفِ خودِ متورم + پذیرش مرگ + اقتصادِ انرژینه اخلاق است، نه عرفانِ اشک‌آلود، نه قدرت‌نمایی.🌻🌻اقتدار «سکوتی است که وقتی وارد اتاق می‌شود، فضا تغییر می‌کند.»🌻🌻#اقتدار#داناییhttps://t.me/erfanvametafizik