تو افسانه‌ی پینوکیو، یک قطعه چوب توسط پدر ژپتو تراشیده شد و او را در اجتماع رها کردند.. او در اجتماع با سایه‌های خودش ملاقات کرد؛ گربه‌نره و روباه مکار، با بخش متعالی تر وجودش؛ پری مهربان .. و تا مرحله‌ی الاغ شدن هم پیش رفت و در نهایت تبدیل شد به آنچه که می‌خواست✨..این مسیری است که هر جستجوگر در مسیر خودش طی می‌کند.. من نمیدونم شما الان تو کدام قسمت از این قصه‌ی اساطیری هستید، اما احتمالا همه‌ی ما کم‌وبیش همه‌ی اینا رو تجربه کردیم ..در «ارغنون سوم» خانه استعاره‌ای از وجود «من» است انباری و زیرزمین شامل سایه‌ها و بخش‌هایی از وجودم که انکار و پنهان می‌کنم قسمت پذیرایی قلمروی شخصیت و ایگوی من و زیرشیروانی جایگاه لایه‌های بالاتر آگاهی و نیروی متعالی وجود من..⚠️نکته‌ی مهم از ارغنون سوم :اگه آگاهانه مسئولیت زیرزمین خونه‌امو به عهده نگیرم، یعنی سایه‌هام رو انکار کنم اون‌ها فرافکن می‌شن در افراد اتفاق‌ها یا سناریوهای دیگه و اون‌وقت زندگی تبدیل می‌شه به یک سری داستان‌های تکراری و جنگ‌های ناتمام با خودم..#سفر#سایهhttps://t.me/erfanvametafizik