آورده اند که شیخ ابو سعید ابوالخیر چند درهم اندوخته بود تا به زیارت کعبه رود،با کاروانی همراه شد و چ

آورده اند که شیخ ابو سعید ابوالخیر چند درهم اندوخته بود تا به زیارت کعبه رود،با کاروانی همراه شد و چون توانایی پرداخت برای مرکبی نداشت ، پیاده سفر کرده و خدمت دیگران می کردتا در منزلی فرود آمدند و شیخ برای جمع اوری هیزم به اطراف رفتزیر درختی ، مرد ژنده پوشی با حالی پریشان دید و از احوال وی جویا شد، دریافت که از خجالت اهل و عیال در عدم کسب روزی به اینجا پناه آورده است و هفته ای است که خود و خانواده اش در گرسنگی به سر برده اند.شیخ چند درهم اندوخته خود را به وی داد و گفت برو ...مرد بینوا گفت : مرا رضایت نیست تو در سفر حج در حرج باشی تا من برای فرزندانم توشه ای ببرمشیخ گفت :حج من تو بودی و اگر هفت بار گرد تو طواف کنم به ز آنکه هفتاد بار زیارت آن بنا کنمهمه روز روزه بودن ، همه شب نماز کردنهمه ساله حج نمودن ، سفر حجاز کردنشب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتنز وجود بی نیازش ، طلب نیاز کردنبه خدا که هیچ کس را ، ثمر آنقدر نباشدکه به روی نا امیدی در بسته باز کردن-