اے دورترین دورترین دورترین یارباید بنویسم غزلے از غم بسیاردر هر نفسے یاد تو اندوہ بزرگیستدر آينہ ها خیرہ شدم بعد تو هر بارما هر دو از اندیشہ بسیار شڪستیمبگذار رها گردم از این خانہ غمباربا هرنفسم یاد از اواز تو آمدباید بنوازم اثرے با نفس تارنقاش شوم رنگ ڪنم ظلمت شب راشاید بڪشم پنجرہ اے در دل دیوارباید ڪہ تن از چشمہ مهتاب بشویمتا بشڪند این بغض غم الودہ تبدارمن پلڪ نبستم ڪہ تو از راہ بیاییشاید بدهے باز مرا وعدہ دیدارافسوس ڪہ طے شد همہ دوران جوانیاے قافلہ عمر ڪمے دست نگهدار...#نجمه_زارع✍🏻