‍ اشک... در بغض نگاهم چه پریشان شده استدیگر از زمزمه ی عشق... پشیمان شده استلمس دیدار و عبور تب بارا

‍ اشک... در بغض نگاهم چه پریشان شده استدیگر از زمزمه ی عشق... پشیمان شده استلمس دیدار و عبور تب باران خالی ستقاصدآینه ها نیز گریزان شده استعابری خسته دل از حادثه ی عشق سرودحیف... اما همه شعرش غم طوفان شده استبرکه در همهمه ی تلخ صنوبرها سوختدر غم حسرت دیدار... بیابان شده استشمع میسوزد و من... در عطش حس غریبمات و مبهوت وجودم همه سوزان شده استخیره در کوچ نگاهی که تمامم را بردبعد او نم نم احساس... فراوان شده استچشم خود بستم و در وسعت یادی غرقمموج در موج دلم سوز نیستان شده است #سمیه_خلج