به پگاه گفت: بيا ... اينو بپوش... خوشگل ميشي ! پگاه به لباس صورتي اي كه فلور هديه اش ميكرد نگاه كرد: فلور چه نازه ! - مال توئه ... صداي نسرين را ميشنيد كه با الهه سلام و احوالپرسي ميكرد . - فلور چرا اين كارو كردي؟ من خجالت ميكشم ! فلور خنديد: من دوست دارم دوست دخترم لباس صورتي بپوشه ! ميدانست كه حالا نسرين با بارمان تنهاست . او هم با پگاه تنها بود . پگاهش را كه لباس صورتي به تن ميكرد تماشا ميكرد و در ذهن ثبتش ميكرد تا نقاشي اش كند . - بيا فلور... اين شاهينه ... فلور انتظار نداشت، اما شاهين او را در بغل گرفت و بوسيد. گفت: پدر نگفته بودي خواهرم انقدر خوشگله ! سيف اله خنديد. گفت: عكستو بهش نشون ندادم! ميخواستم سورپريز بشه ! فلور با انگشت به گونه شاهين زد: تو هم خوشگلي ! - بچه ها بياين با هم جشن بگيريم ! سيف اله به آشپزخانه رفت تا نوشيدني بياورد. شاهين دست فلور را گرفت و مقابل خود نشاندش: فلور ...چيه؟ - كار خوبي كردي اومدي ... - من خوشحالم كه تو برادرمي ... سيف اله كنار فلور نشست و او را در بغلش گرفت. فلور بي مقدمه پرسيد: چرا ماندانا رو كتك زدي؟ سيف اله لحظه اي مكث كرد: پس اون نامرد از تو خبر داشت؟ -نه ... گفتم كه... من تعقيبت ميكردم... ماندانا رو خونه مرتضي ديدم... بعد يه كاري كردم پيدام كنه... تو نگفتي منو پيدا كردي؟ سيف اله خنديد: بذار مث سگاي احمق دنبال دمشون بدون! اينجوري كمتر فكر دور زدن من مي افتن ! - ماندانا برنميگرده پيش ننه م. ميترسه ... سيف اله كمي نوشيد: پس همون بهتر كه كتك خورد . فلور به اين گفته انديشيد . چطور ميتوانست درباره خواهرش اينطور قضاوت كند؟ اما بيشتر كه فكر ميكرد، به سيف اله حق ميداد . شاهين پرسيد: فلور تو دوست پسرم داري؟ فلور خنديد: من دوست دختر دارم! اسمش پگاهه ! سيف اله باز براي خودش ريخت: بله! خودشو به خاطر اون خانم زده تيكه پاره كرده نميبيني؟ شاهين از خنده ريسه رفته بود. باور نميكرد . اما سيف اله به شادي اشان پايان ميداد: بچه ها... من بايد برم... حداقل يه مدت زيادي... با پاسپورت جعلي از كشور خارج ميشم ... شاهين و فلور به پدرشان نگاه كردند .ترتيبي ميدم و شما رو هم با خودم ميبرم... ولي فعلاً وقت نيست... ناصر خيلي دهنشو باز كرده... زيادي... اون خيلي ميدونسته ... بچه ها حرفي نميزدند . سيف اله رو به پسر بزرگش كرد: شاهين... چهار تا چمدون پول تو صندوق امانت بانكه... همون كه به اسم صادقي گرفتيم... دوتاش مال توئه، دوتاش مال فلور... مراقب همديگه باشين... فلور ... نگاهش به سمت فلور بود. موهايش را نوازش ميكرد و او را تماشا ميكرد: شايد فكر كني تو به شاهين نياز پيدا ميكني . اما ميخوام بهت بگم كه شاهين خيلي بيشتر به تو نياز داره. تو توي اين دنيا مادرت و بارمانو داري... اما شاهين... فقط تو رو داره كه بهش تكيه كنه ... فلور به برادرش كه بي لبخند او را مي نگريست نگاه كرد . - مراقبش باش فلور. در مورد ناصر ... فلور باز به سيف اله نگاه كرد كه ميگفت: رو كمك شاهين حساب كن . - چرا پكري فلور؟ حامد كمي آب نوشيد . - هيچي... حال هم ندارم در مورد ماندانا باهات جر و بحث كنم . حامد چيزي نگفت. قبلاً به اندازه كافي با هم بحث كرده بودند . فلور سيگاري روشن كرد. پرسيد: حامد تا حالا شده وقتي يه كسي كه هيچوقت نبوده، بره، احساس تنهايي كني؟ حامد چشمهايش را جمع كرد: چي؟ آقا ولي دو فنجان مقابل آنها گذاشت . - هيچي. ولش كن. نميتوني بفهمي . در كافه باز شد و پگاه وارد شد. فلور بلند شد كه به استقبال مهمان سرزده اش برود. قلبش به تپيدن افتاده بود: چه به موقع آمدي ! پسري پشت سر پگاه وارد شد. دستش را گرفت و او را به طبقه بالا برد . پگاه به فلور نگاه نميكرد . فلور در جا نشست.#صد_و_هشتاد_و_سه