ماندانا گفت: فلور... اين آقا كي بود؟ - بارمان . ماندانا به رحمت نگاهي كرد: بيا بريم يه جايي كه كسي حرفامونو نشنوه . فلور او را به اتاقش برد. ماندانا روي كاناپه نشست: تو ازدواج كردي؟ با اون؟ فلور خنديد: نه!ماندانا با خشم گفت: پس چي؟ ننه فروختت؟ فلور عصباني ميشد: چي ميگي ماندانا؟ نه! من با بارمان زندگي ميكنم كه برم مدرسه! همين! ننه منو بهش سپرده اونم مراقبمه! خيلي ! ماندانا كمي انديشيد و حرفهايش را مزه كرد . - بگو ببينم! دوقلوها كه گفتي! حكمت دوستشون داشت ؟ فلور پوزخندي زد و سيگاري روشن كرد: آره! من نميذاشتم كسي به ننم دست بزنه! عين من حرومزاده نيستن! همينو ميخواستي بدوني؟ جمله آخرش را تقريباً فرياد كشيد . ماندانا سر به زير انداخت. در اولين برخوردش با خواهر چهارده ساله اش تند رفته بود. اما به خاطر خودش بود. انگار فلور بيش از آنچه كه ماندانا فكر كرده بود ميدانست . - فلور پس تو ميدوني؟ - آره! من همه چيزو ميدونم ! ماندانا سعي ميكرد كودكش را بخواباند . - نه فلور. تو هنوز يه چيزي رو نميدوني. اون كسي كه واقعاً پدرته دنبالته! اون آدم خيلي خطرناكيه! خطرناكتر از اون چيزي كه فكر كني! اون عزرائيل زنده س فلور! همه آدماشو بسيج كرده كه تو رو پيدا كنن! همه آيندت خراب ميشه اگه پيدات كنه! ميخواد تو رو بكنه عين خودش تو از كجا ميدوني دنبالمه؟ فلور حدس ميزد. همانروز كه سيف اله براي ديدن "كسي" به خانه مرتضي رفته بود . - از من بازجويي كرد! نذار تنمو بهت نشون بدم! نميدوني با من چكار كرد! ميگفت همتون به من خيانت كردين ولي خودتم ميدوني كه من ازت خبر نداشتم! مرتضي رو سر به نيست كرده! اصغر ميگفت چند روزه مرتضي نيست! ميگفت وقتي سيف اله كسي رو ميكشه، ديگه جسدشم پيدا نميكنن! معلوم نيست چكار ميكنه! فلور من وحشي گرياشو ديدم ! وقتي بچه بودم... هيچوقت يادم نميره كه وسط اون كوير با مادرمون چكار كرد! فرياداشو يادم نميره! وقت و بي وقت فرياد ميكشيد! نصفه شبا غوغايي به پا ميكرد كه خوابو به ماراي بيابون هم حروم ميكرد! ولي وقتي تو به دنيا اومدي يه آدم ديگه شد! نرم شد! فلور من از پيش اصغر تكون نميخورم! اين زندگي كه من الآن دارم واسم بهشته! من هيچ جا نميرم ! فلور كمي سكوت كرد: ولي ننه دوستت داره... ميخواد ببينتت ... - اگه سيف اله بفهمه من ننه رو پيدا كردم تا اونجا ميره دنبالش! اونم اذيت ميكنه ! فلور لبخند زد: اتفاقي نمي افته. خيالت راحت باشه . ماندانا اخمهايش را در هم كشيد: من هيچ جا نميرم فلور... نميخوام بازم سيف الهو ببينم! تو هم زندگيتو بكن! يه كاري كن! اسمتو عوض كن تا پيدات نكنه ! فلور باز گفت: اتفاقي نمي افته... اقلاً برو ننه رو ببين ... - نميشه... من تا همينجام كه اومدم واسه تو خطرناكه... انقدر با احتياط اومدم و مراقب بودم كسي دنبالم نباشه... اما تو هيچوقت نميتوني آدماي سيف الهو ببيني! هيچ وقت نميفهمي كجا دنبالتن ! فلور پدر قدرتمندش را ميپرستيد. پرسيد: گفتي كتكت زده؟ - آره! لختم كرد و تا جون داشتم منو زد. آخرش خودش خسته شد و دست كشيد . فلور اخمهايش را در هم كشيد: ببينم ! ماندانا كمي لباسش را بالا كشيد تا خطر را به فلور نشان دهد. به چهره او خيره ماند: تو دقيقاً چهره اونو داري! خدا كنهذات اونو نداشته باشي ! فلور به جاي جايِ ضربه هاي كمربند سيف اله نگاه ميكرد: فكر ميكني داشته باشم؟ ماندانا به آرامي گونه خواهر زيبايش را نوازش كرد: نميدونم... خدا كنه نداشته باشي ... و فلور انديشيد: فكر كنم دارم ...#صد_و_هشتاد_و_دو