چشمهایتان را باز کنید.اینجا ایران است، ایران پر از نعمت.زیمباوه نیست، سومالی نیست.ما برای خود عزت و احترامی داشتیم.چه کسی گفته بزرگی فقط با صنایع و زور نظامی به‌دست می‌آید؟ چه کسی گفته وقتی دشمنان نابود شوند، وضع ما خوب می‌شود...ما کجا اینهمه ندار بودیم، اینهمه نگران از فردایی که نیامده.نه! ما از درون، وضع خوبی نداریم.هیچکس هم پاسخگو نیست، هیچکس.مردم فراموش شده‌اندکسی آنها را دوست ندارد.کسی نمی‌خواهد حرف دل آنها را بشنود.ما به‌زور، خودمان را سر پا نگه داشته‌ایم.مقامات دنیای خودشان را دارندما دنیایی که خیلی برایمان تیره شده.کسی نیازمندان مستاصلی را که هر روز بیشتر و بیشتر می‌شوند، می‌بیند؟https://t.me/ghomeishi3/3717