سخنی با مشترکین محترم کانال در اسارت فرهنگسی‌وچند سال زندگی در استرالیا، که بی‌اغراق تقریباً هر لحظه

سخنی با مشترکین محترم کانال در اسارت فرهنگسی‌وچند سال زندگی در استرالیا، که بی‌اغراق تقریباً هر لحظهٔ آن با مقایسهٔ دو فرهنگ، مشاهدهٔ تفاوت‌های حیرت‌انگیز میان دو شیوهٔ فکر و زندگی و تأمل در چرایی این تفاوت‌ها گذشت، مرا به این باور رساند که بسیاری از رفتارهایی که امروز بخشی از فرهنگ خود می‌دانیم، ممکن است ریشه در شرایطی داشته باشند که نسل‌های پیشین برای بقا با آن روبه‌رو بوده‌اند. حاصل تلاش من در این سال‌ها دو کتاب بود: «ما چرا چنین شدیم؟» و «در اسارت فرهنگ».این کتاب‌ها حاصل صدها مشاهده و گفت‌وگو با هموطنان و نیز دیگرانی از ملیت‌های مختلف و هم چنین خاطرات و تجربه های تلخ دوران کودکی و جوانی ام بودند که ناخواسته سرباز می گردند و دردشان در جانم می ریخت. این مشاهدات و گفت‌وگوها مرا بیش از پیش به این باور رساندند که در رژیم‌های خودکامه، جایی که قانون از مردم حمایت نمی‌کند و انسان‌ها همواره در برابر مافوق خود احساس ترس و ناامنی دارند، به‌تدریج ویژگی‌ها و رفتارهایی در انسان شکل می‌گیرد که به حفظ بقا کمک می‌کنند.این رفتارها، وقتی نسل‌ها تکرار می‌شوند، از واکنش‌های موقتی به عادت تبدیل می‌شوند؛ و عادت، به‌تدریج چنان در زندگی ما ریشه می‌دواند که دیگر به دنبال منشأ و دلیل پیدایش آن نمی‌گردیم.حتی زمانی که بخشی از شرایطی که این رفتارها را به وجود آورده است تغییر می‌کند، خودِ رفتار، در قالب عادت، به بقای خود ادامه می‌دهد.مشکل از جایی آغاز می‌شود که ما این عادات و رفتارها را صرفاً به خاطر اینکه بخشی از فرهنگ ما هستند، حفظ می‌کنیم و حتی به آنها می‌بالیم. غافل از اینکه بسیاری از این ویژگی‌ها در ترس، بی‌عدالتی و بی‌قانونی شکل گرفته‌اند و با اصولی مانند برابری، آزادی، اعتماد و پاسخ‌گویی در تضادند و از این رو می‌توانند به موانعی جدی در مسیر دستیابی به دموکراسی تبدیل شوند.اما از آنجا که کمتر کسی دست به نقد این کتاب‌ها زد و، به قول مولانا:«از درون من نجست اسرار من»بر آن شدم که این بار خود، گفت‌وگو را ادامه دهم.از این پس در این کانال، روایت‌های عنوان‌شده در این دو کتاب را که بیشترشان در قالب گفت‌وگو و به شیوه‌ای سقراطی بیان شده‌اند و آبشخور اصلی یافته‌های من بوده‌اند، همراه با فایل‌های صوتی و یا مصاحبه‌هایی که در رابطه با بعضی ویژگی‌های فرهنگی‌مان انجام داده‌ام، با شما در میان می‌گذارم.و از شما می‌خواهم اگر نکته‌ای از چشم من افتاده، یا در پرداختن به موضوعی توجه کافی نکرده‌ام، آن را با من در میان بگذارید تا، اگر عمری بود، در چاپ‌های بعدی به اصلاح و ترمیم آن بپردازم.با سپاس فراوانطاهره شیخ‌الاسلام@essarat🌹🌹🌹