شباهت "نیروی جاذبه‌ی زمین" و "نیروی غریزه در انسان"بالا رفتن از پله، کوه و هر سربالایی سخت است؛ هرچه بالاتر می‌رویم، قدم‌ها سنگین‌تر و نفس‌ها کوتاه‌تر می‌شوند، زیرا در خلاف جهت نیروی جاذبه‌ی زمین حرکت می‌کنیم. جاذبه اجازه نمی‌دهد با همان آسانی و سرعتی که روی سطح صاف راه می‌رویم، به سوی بالا حرکت کنیم، پایین آمدن اما بسیار آسان است؛ حتی آسان‌تر از راه رفتن روی سطح صاف، چرا که در جهت نیروی جاذبه انجام می‌شود. و چه شباهت عجیبی میان نیروی جاذبه‌ی زمین و نیروی غریزه در انسان وجود دارد.بسیاری از اعمالی که آنها را «خوب و درست و انسانی» می‌نامیم، در خلاف جهت جاذبه‌ی نیرومند غریزه قرار دارند: اعمالی چون مهر ورزیدن بی‌چشمداشت، از خود گذشتن برای دیگری، دنبال شهرت و ثروت ندویدن، خودنمایی نکردن و چشم فروبستن بر وسوسه‌ها. همه‌ی اینها دشوارند، زیرا برخلاف نیروی غریزه‌ای هستند که ما را به بیشتر داشتن، بیشتر دیده شدن، بیشتر لذت بردن و، در بسیاری موارد، مقدم دانستن خود بر دیگری سوق می‌دهد. به همین دلیل، خوب بودن و خوب ماندن گاهی به اندازه‌ی بالا رفتن از کوه، نفس‌گیر است.و تمدن از همین‌جا آغاز می‌شود: از جایی که انسان تصمیم می‌گیرد افسار اعمال خود را به دست غریزه نسپارد.اصولاً تفاوت اساسی انسان با حیوان نیز در همین توانایی است؛ حیوان عمدتاً بر اساس غریزه زندگی می‌کند و از آگاهی و به دنبال آن، قدرت انتخاب برخوردار نیست، اما انسان می‌تواند علیه غریزه‌ی خود انتخاب کند.غریزه را نمی‌توان از انسان جدا کرد؛ اما می‌توان آن را شناخت، مهار کرد و در برابر فرمانش «نه» گفت. و برای چنین انتخابی، آگاهیِ تام و تمام و لحظه‌به‌لحظه لازم است؛ چرا که غفلت از خواست و نیروی غریزه، همان و انتخاب اشتباه و پیامدهای ناگوار آن، همان.✍️طاهره شیخ الاسلام@essarat🌹🌹🌹