به قلم؛ سید مهدی فاطمی به مناسبت پنجاه‌وهشتمین سال‌مرگ یک جهان‌پهلوانتختی، سنگ محکی برای با مردم بود

به قلم؛ سید مهدی فاطمی به مناسبت پنجاه‌وهشتمین سال‌مرگ یک جهان‌پهلوانتختی، سنگ محکی برای با مردم بودنهفدهم دی‌ماه یادآور خاموشی اسطوره بی‌بدیل تاریخ معاصر ایران، جهان‌پهلوان غلامرضا تختی است؛ مردی که دهه‌ها پس از مرگ رازآلودش، همچنان نماد پهلوانی، فروتنی و مردم‌داری در ورزش ایران باقی مانده است.تختی را نمی‌توان تنها در صفحه‌های تاریخ ورزش جست‌وجو کرد. او در تمام دوران زندگی و حتی پس از مرگ، پرسشی زنده برای هر نسل، هر مدیر، هر قهرمان و هر مدعی اخلاق بر جای گذاشته است:«با مردم چه نسبتی داری؟ در کنارشان ایستاده‌ای یا مقابلشان؟»تختی همه افتخارات ممکن را در کشتی به‌دست آورد — قهرمان جهان، المپیک و پهلوان ایران شد — اما در همان‌جا متوقف نماند. در روزگاری که قدرت از همه سکوت و تبعیت می‌خواست، او راه دیگری در پیش گرفت: راه پهلوانی در کنار مردم.او با پشت پا زدن به جاه‌وجلال مقام و عنوان و رد پیشنهادهایی چون شهرداری تهران، وکالت مجلس و منصب‌های پر زرق‌وبرق، ایستادگی برابر ظلم و نابرابری سر خم نکردن برابر ظالم را انتخاب کرد.. تختی می‌توانست تنها «قهرمان» بماند؛ کافی بود سکوت کند یا همراه جریان غالب شود. اما انتخابش پهلوانی بود. آن هم پهلوانِ مردم بودن و پهلوان مردم ماندن.تختی با شکستن سکوت، گرمای عشق مردم کوچه و بازار را با هیچ سکو و مدالی عوض نکرد. نخواستن‌هایی که او را از هر قهرمان مدال‌داری در تاریخ ایران بزرگ‌تر و ماندگارتر کرد.امروز که جامعه و ورزش ایران از کمبود الگوهای اخلاقی و اجتماعی رنج می‌برد، بازگشت به نام تختی بازگشت به گذشته نیست، بلکه بازگشت به "معیار" است.معیاری که یادآور می‌شود قهرمانی بدون مسئولیت اجتماعی، پیروزی ناقص است و اخلاق، تزیین ورزش نیست؛ ستون آن است.نام تختی همچنان زنده است، زیرا هر بار بی‌عدالتی گسترده می‌شود و قهرمانان کوچک می‌شوند، یاد او زنگ بیدارباش مردم‌داری است.او، سنگ محک همیشه‌زنده‌ای برای سنجش نسبت قهرمانان با مردم است. اینکه با مردم چه نسبتی دارند؟ کجای دردهای آنها ایستاده اند؟ یا کدام تاوان را برای مردم شان داده اند؟@esteghlaljavann