🍃🍃معوقات بازنشستگان؛ طلبی که تورم پیشاپیش آن را می‌بلعد🖌پرداخت معوقات بازنشستگان، پرداخت لطف یا ک

🍃🍃معوقات بازنشستگان؛ طلبی که تورم پیشاپیش آن را می‌بلعد🖌پرداخت معوقات بازنشستگان، پرداخت لطف یا کمک نیست؛ پرداخت بدهی است. با این حال، وقتی مطالبات ماه‌ها و گاه سال‌ها به تأخیر می‌افتد، مسئله فقط دیر رسیدن پول نیست. در اقتصادی که تورم هر روز از قدرت خرید مردم می‌کاهد، پولی که امروز به دست بازنشسته می‌رسد، دیگر ارزش پولی را که باید ماه‌ها قبل دریافت می‌کرد ندارد. در واقع، بخشی از طلب بازنشسته پیش از آنکه به حسابش واریز شود، توسط تورم از بین رفته است.بنابراین اعلام پرداخت معوقات، هرچند ضروری است، نباید پایان ماجرا تلقی شود. پرسش اساسی این است که چرا پرداخت حقوق و مطالبات مردم آن‌قدر به تعویق می‌افتد که هزینه این تأخیر عملاً بر دوش خود بازنشسته قرار می‌گیرد؟ بازنشسته‌ای که با درآمد ثابت زندگی می‌کند، نمی‌تواند قبض، اجاره، دارو و هزینه‌های زندگی را به سال آینده موکول کند؛ اما مطالبات او مرتباً به آینده حواله می‌شود.در این میان، گزارش مربوط به دریافت خط اعتباری ۴۱ همتی نیز نیازمند شفاف‌سازی است. اگر این خط اعتباری برای تأمین منابع پرداخت معوقات گرفته شده، باید روشن شود آیا کل مبلغ در اختیار سازمان قرار گرفته یا تخصیص آن مرحله‌ای است و منابع بازپرداخت اصل و هزینه‌های آن از کجا تأمین خواهد شد. مهم‌تر از آن، اگر دارایی‌های سازمان تأمین اجتماعی برای دریافت این اعتبار وثیقه گذاشته شده باشد، باید مشخص شود چه دارایی‌هایی، با چه ارزش کارشناسی و توسط کدام مرجع ارزیابی شده‌اند و چه تضمینی وجود دارد که در آینده این دارایی‌ها در معرض تملک یا از دست رفتن قرار نگیرند.این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که بدانیم دارایی‌های تأمین اجتماعی متعلق به مدیران امروز نیست؛ حاصل سال‌ها پرداخت حق بیمه میلیون‌ها بیمه‌شده و پشتوانه نسل‌های امروز و آینده است. استفاده از این دارایی‌ها برای حل مشکلات نقدینگی جاری، بدون تضمین صیانت از آنها، می‌تواند هزینه امروز را به نسل‌های بعد منتقل کند.از سوی دیگر، طبق بند «الف» ماده ۲۸ قانون برنامه هفتم، دولت مکلف به پرداخت بدهی‌های خود به سازمان تأمین اجتماعی است. سؤال اینجاست که چرا به جای وصول جدی و به‌موقع این مطالبات، سازمان باید برای تأمین نقدینگی به استقراض و ابزارهای اعتباری متوسل شود؟ چرا بدهی دولت انباشته می‌شود و هزینه تأمین منابع آن در نهایت به سازمان و بیمه‌شدگان منتقل می‌شود؟استفاده از ابزارهای مالی در چارچوب قانون ایرادی ندارد؛ آنچه قابل قبول نیست، نبود شفافیت و انتقال هزینه ناکارآمدی به بازنشسته و نسل‌های آینده است. صیانت از ذخایر و دارایی‌های سازمان نیز باید مطابق قوانین و سیاست‌های کلی تأمین اجتماعی تضمین شود.حق بازنشسته فقط این نیست که سرانجام طلبش را دریافت کند؛ حق او این است که طلبش به‌موقع و با حفظ ارزش واقعی آن پرداخت شود و پشتوانه‌ای که برای آن سال‌ها حق بیمه پرداخته، قربانی مشکلات مالی امروز نشود.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn