🔸بازگشت به اصول اولیه و بدیهیدر این نه ماهی که از جنگ قبلی گذشته، بارها نوشتم و پاک کردم. در این دو ماهی که از کشتار دی گذشته، صدبار نوشتم و پاک کردم. در این چند روزی که از آغاز تجاوز به ایران گذشته، هی نوشتم و هی پاک کردم. عقل و دلم آرام نبود برای نوشتن.نه عقل و تدبیری در حکومت دیده‌ام برای اصلاح و جبران، و نه عقل و منطقی در طرفداران تجاوز به ایران. کم‌کم به عقل و احساس خودم هم شک کرده‌ام!گاهی حس می‌کنم هر چه در این کانال نوشته‌ام بیهوده بوده. کانالی که با هدف خیلی خاصی شروعش نکردم. فقط دعوت برخی دوستان را اجابت کردم تا فکر و خیال خصوصی‌ام را عمومی کنم. نوعی دفتر یادداشت شخصی در ملأ عام. به‌جز معدود آشنایان اولیه کسی را به این کانال دعوت نکردم. حتی از فوروارد و تبلیغ آن هم پرهیز کردم.اما وقتی آدم شروع می‌کند به حرف زدن یک توقع شکل می‌گیرد که باید ادامه دهد. اگر آدم دربارهٔ «ایکس» حرف بزند، این توقع پیش می‌آید که دربارهٔ «ایگرگ» هم صحبت کند. اگر آدم «الف» را نفی کند، این تصور به وجود می‌آید که «ب» را اثبات کرده است، و آدم مجبور می‎شود توضیح دهد که منظورش اثبات «ب» نیست! بعد از حرف زدن، دیگر حتی سکوت آدم هم معنا پیدا می‌کند.حس می‌کنم باید بگویم که می‌خواهم سکوت کنم! شبیه سکوت جان کیج پشت پیانو.وقت حرف‌های فلسفی سرآمده. فرصت بالا رفتن و روان‌گردی نیست. وقت پایین آمدن است و بازگشت به اصول اولیه. به بدیهیات. مثل این که عدل خوب است. جنگ بد است. عقل خوب است. جهل بد است. صبر خوب است. جوگیری بد است. دشمن بد است. ویرانی بد است. دوست خوب است. نان خوب است. آب خوب است. وقت آن است که کسی دعا کند:خدا بیامرزد کسی را که هر جا هست و هر کاری می‌کند، با عقلی سلیم و دلی آرام انجام دهد. فارغ از حب و بغض‌های هیجانی. برای کارش یا دلیلی خردمندانه داشته باشد یا محبتی بی‌حساب. اگر می‌تواند سنگی از جلوی پای کسی بردارد و مرهمی بر زخمی بگذارد. اگر نمی‌تواند و یار نیست، لااقل بار نباشد و نمک بر زخمی نپاشد. اگر می‌تواند خشمش را با دانش و فهم بیامیزد، و اگر نمی‌تواند صبر پیشه کند. اگر حرف حساب دارد بزند و اگر ندارد سکوت کند. از کینه دوری کند چون کاری که بر جهل و نفرت متکی باشد، جز جهل و نفرت نمی‌زاید.خدا بیامرزد کسی را که فهمیده دنیا هیچ‌وقت بهشت نخواهد شد. خدا رحمت کند کسی را که فریب «بهشت فردا به قیمت جهنم امروز» را نمی‌خورد. رستگاری اگر باشد، همین‌جاست. همین اکنون. باقی همه افسانه است.با آرزوی رستگاری برای خودم و شمابا آرزوی کوتاه شدن دست متجاوز از ایرانبا آرزوی صبر و مقاومت برای هم‌میهن‌هایمبا آرزوی پایان زمستان و ماندن روسیاهی به زغال▫️حدود هفت سال و نیم پیش چراغ این کانال را به یاد خدا روشن کردم. امروز با یاد خدا آن را خاموش می‌کنم، به امید اینکه جایی دیگر چراغی نو برافروزم از شعلۀ آتشی که همیشه در دل ماست و هرگز نمی‌میرد.برای اینکه کسی گمان بد نبرد که این خاموشی از سر یأس و افسردگی است، شعر مولوی را در زیر بخوانید. با حماسی‌ترین لحنی که بلدید.@sadeghekazeb