این سیاست‌ها یک جانبه است، هم از این نظر که مکرون همیشه ترجیح می‌دهد به تنهایی پیش برود تا ائتلاف بس

این سیاست‌ها یک جانبه است، هم از این نظر که مکرون همیشه ترجیح می‌دهد به تنهایی پیش برود تا ائتلاف بسازد و هم به این دلیل که به نظر می‌رسد سیاست اروپایی فرانسه با او شروع و متوقف می‌شود. در واقع، دولت او، خدمات دیپلماتیک او، و جوامع مدنی انتقادی در سراسر اروپا می‌توانند تقویت‌کننده طبیعی دیدگاه‌های او باشند، اما اغلب در سایه او قرار می‌گیرند. و رویکرد او به ندرت ایجاد ائتلافی سازماندهی شده حول اهداف مشترک است.در نهایت، رویکرد مکرون به اتحادیه اروپا اغلب خودخواهانه است و به راحتی می‌توان آن را با تلاش ناپلئونی برای بازسازی اروپا در تصویر و منافع فرانسه اشتباه گرفت.این شاید در حوزه سیاست خارجی و دفاع مشهودتر باشد، جایی که جاه طلبی جسورانه مکرون برای یک اروپای مستقل به عنوان تلاش یک قدرت رو به زوال برای استفاده از قدرت و اندازه اروپا برای حفظ نفوذ در حال از بین رفتن آن در سیاست خارجی تلقی می‌شود.با این حال، فقدان تمایل فرانسه برای بحث درباره اشتراک ظرفیت بازدارندگی هسته‌ای خود با بقیه اروپا، ارتقای مجتمع نظامی-صنعتی فرانسه به جای ایجاد یک مجتمع اروپایی واقعی و بی‌میلی برای بحث در مورد رأی اکثریت واجد شرایط در مورد سیاست خارجی (به منزله از دست دادن وتوی فرانسه و تضعیف قدرت مداخله یکجانبه خود) یا اروپایی کردن کنترل های صادرات تسلیحات (که استفاده گسترده فرانسه از معاملات تسلیحاتی دوجانبه را در معرض نظارت اروپا قرار می‌دهد) همه در سراسر اروپا به عنوان نشانه هایی درک می‌شوند که مکرون در این باره صحبت می‌کند، اما حاضر به اقدام در خصوص آن‌ها نیست.این منجر به انزوای فزاینده می‌شود و فرانسه را مجبور می‌کند تا شکست‌ها را به عنوان موفقیت جلوه دهد و جلسات فرش قرمز مانند نشست آتی سران کشورهای اروپایی در ماه اکتبر را به‌عنوان گامی واقعی به‌سوی یک جامعه سیاسی واقعی اروپایی به تصویر بکشد، در حالی که جلسه هیچ برنامه واقعی ندارد.خطر واقعی اکنون این است که در غیاب دستور کار برای یکپارچگی سیاسی، جنگ در مرزهای اروپا، هزینه های اقتصادی تحریم ها و هزینه های انتقال انرژی مورد نیاز، لحظه کنونی را از یک فرصت به منبع تفرقه و فلج شدن تبدیل کند.@EuroAtlantichttps://foreignpolicy.com/2022/08/18/france-macron-eu-policy-keeps-failing/