♦️اما چین برخلاف روسيه نگاهی یکپارچه به این جنگ ندارد. این درست است که چین از شکست جمهوری اسلامی در جنگ و غربگرا شدن دولت ایران هراسناک است و تلاش می‌کند مانع از این رخداد شود اما نگاه چین به ماجرا کاملا سیاه و سفید نیست.۱_ درست است که چین هم مثل روسیه از تضعيف زرادخانه تسلیحاتی آمریکا خرسند است اما برعکس روسیه که همین حالا درگیر جنگ است، چین درگیر جنگ نیست و کاهش ذخایر تسليحاتی آمریکا فقط زمانی برای چین مفید خواهد بود که آن‌ها حداکثر تا یکی دو سال آینده به تایوان حمله کنند وگرنه با افزایش چند برابری نرخ تولید تسلیحات در آمریکا، این کمبودها جبران خواهند شد. در ضمن، جنگ ایران یک تجربه عملیاتی واقعی در اختیار آمریکا قرار داده که ممکن است در نبرد با چین هم به کار آن‌ها بیاید.۲_ چین بزرگترين واردکننده نفت جهان است و کمبود و افزایش قیمت نفت بيش از همه به چینی‌ها هزینه اضافی تحمیل می‌کند.۳_ یکی از سناریوهایی که کارشناسان در مورد حمله چین به تایوان، بسیار در مورد آن بحث کرده‌اند، ترکیب حملات‌ هوایی و محاصره دریایی و هوایی طولانی‌مدت جزیره تایوان تا تسلیم شدن تایپه است چون به گفته اکثریت افراد آگاه، چین تایوان را سالم می‌خواهد نه ویران شده در اثر جنگ. در مقابل يکی از گزینه‌های محتمل آمریکا برای مقابله با این سناریو، تحریم نفتی چین با فشار به متحدان نفتی خلیج‌فارس یا حتی محاصره دریایی چین در دریای چین جنوبی است. چین برای مقابله با این سناریو به ذخایر عظیم نفتی یک و نیم میلیارد بشکه‌ای خود دل‌خوش کرده که می‌تواند در مقابلِ ماه‌ها قطع واردات نفت از دریا چین را بیمه کند. حال با بسته شدن تنگه هرمز، ذخایر نفتی که می‌توانست در آن جنگ به کمک چین بیاید با سرعت در حال مصرف شدن است و طولانی‌تر شدن جنگ ایران می‌تواند وضعیت را بدتر هم بکند. حتی شاید همین خالی شدن ذخایر نفتی چین، آن‌ها را به تعویق حمله به تایوان تا سالها بعد مجبور کند که سناریوی مطلوبی برای چینی‌‌ها نیست.♦️به گمان من، برخورد سرد چینی‌ها با ایران در ماه‌های اخیر ریشه در همین تضادها دارد. چین نه حاضر به دعوت قاليباف نماینده ویژه رهبر و رئیس‌جمهور ایران به پکن شده و نه سیگنال‌های حمایتی قدرتمند دیگری به ایران می‌فرستد. چین مقاومت‌ اولیه ایران در برابر آمریکا را تحسین می‌کند اما علاقه‌ای به طولانی شدن بیشتر ماجرا ندارد.