‍ توصیف پدیدارشناسی هیستری فروید برای اولین بار اصطلاح تبدیل را برای توصیف مکانیسم هیستری به کار برد. تبدیل فرایندی است که در آن انرژی روانی ناشی از تروما که تخلیه نشده به یک علامت جسمی تبدیل می شود. هیستری یک وحدت بالینی است و نباید براساس یک تعریف آن را ساده انگارانه توصیف کنیم. علائم‌های هیستری معنادار هستند. اقتصاد روانی: انرژی روانی که تخلیه نمی‌شود و به علامت تبدیل می‌شود. تعارض: یک مبارزه میان قصدیت‌های عاطفی بدنی و حرکتی است. ساختار حافظه: لایه های حافظه پراکنده است و تلقین پذیری است. فروید بر خلاف تشخیص‌های زمانهٔ خویش بیمار هیستریک را نه یک فرد ضعیف یا محدود بلکه او فرد هیستریک را با ظرفیت های بالا می‌بیند که زیر بار تعارضات روانی درهم شکسته است. او تلاش مضاعفی دارد برای کنترل و سرکوب، بنابراین دچار فرسودگی عمیق روانی می‌شود. درواقع وحشت می‌تواند به هیستری بیانجامد نه اضطراب نوروتیک.در یادآوری فرد هیستریک تداعی‌ها به صورت ردیف و ساده دنبال هم نيستند، بلکه همچون درخت تبار نامه‌ای منشعب و در هم آمیخته‌اند، به طوری که در هر تجربه تازه دو یا چند تجربه پیشین به مثابه، خاطره‌ با هم وارد عمل می‌شوند.فروید نوروز اضطراب را جسمانی ترین و هیستری را روانی‌ترین گونه از اختلالات مرتبط با برانگیختگی می‌داند. در واقع نوروز اضطراب را همتای جسمانی هیستری می‌داند. در هر دو تراکم برانگیختگی وجود دارد، در هر دو ناتوانی روان در مهار این برانگیختگی موجب پیدایش واکنش‌های تنی می شود، در هر دو به جای اینکه برانگیختگی در قلمروی روانی پردازش شود به سوی حوزه جسمانی منحرف می‌شود. پویایی در هیستری بر مبنای تعارض است و همینطور در اضطراب‌؛ در واقع فرد هیستریک نه از واقعه، بلکه از واکنش ناتمام به واقعه رنج می برد. بیماری نه فقدان واقعیت بلکه انجماد معنای زیسته است. درمان به معنای رفع علامت نیست، بلکه به جریان انداختن هستیِ ایستاست.#شهلا_سليمانی #نویسنده_درمانگر #اگزیستنس_کلینیک #روان‌درمانی_اگزیستانسیال Telegram Existence clinic