یه ترک که فقط قرار نیست گوشش بدی باید بهش دقت کنیاز رستم و سیمرغ و ضحاک می‌گه ولی تهش برمی‌گرده به د

یه ترک که فقط قرار نیست گوشش بدی باید بهش دقت کنیاز رستم و سیمرغ و ضحاک می‌گه ولی تهش برمی‌گرده به درد و خشم آدمای امروزپر از کنایه و تصویرسازی‌های سنگین از «میگن یا مایه تیر تپونچه شکارچی رو بیا بالا» تا «یا باس بگی این شیر کشته شده کفتاره»؛ جمله‌هایی که پشتشون یه روایت تلخ و سنگین خوابیده واسه درک بهتر منظورش حق تیریه که جمهوری اسلامی از خانواده جاوید نام ها میگرفت تا جنازه بچشون رو پس بده یا میگفت بگید بسیجی بوده تا جنازه بچتون رو بدیمنه شعارِ خالیه، نه صرفاً یه ترک اعتراضییه روایت تاریک از خشم، خون، شرف و امید. از اون کارایی که بار اول می‌شنوی، بار دوم می‌فهمی.