کسی که گناه می‌کند، انگار سِیر عالم را به هم می‌زند؛ گناه کردن، بر هم زدن طبیعت جهان و طبیعت وجود خو

کسی که گناه می‌کند، انگار سِیر عالم را به هم می‌زند؛ گناه کردن، بر هم زدن طبیعت جهان و طبیعت وجود خود انسان است.وقتی گناه بزرگ باشد، مثل کسی می‌ماند که یک جنگ جهانی ایجاد کرده است.منتها آن فردی که جنگ بزرگی را ایجاد می‌کند، مشکلات بیرونی به وجود می‌آورد و همه متوجه می‌شوند؛اما در گناه ممکن است همه متوجه نشوند.با این وجود، همان‌قدر آثار تکوینی در وجود خود انسان و جهانی که در آن زندگی می‌کند دارد. و وقتی انسان برمی‌گردد، تازه ممکن است آثار تکوینی آن تا حدی باقی بماند و انسان مجبور باشد این آثار را به نوعی از بین ببرد تا جبران کند.#در_مكتب_علامه_طباطبايی #محمد_حسین_قدوسی