🔹آبروی بی‌فایده🔻ما خيال مى‌كنيم همين‌كه چيزى نداشتيم، تكليفى نداريم؛ درحالى كه انفاق، نه به ثروت، كه به توانايى ما بستگى دارد.جايى كه برادر من توان قرض ندارد و اعتبار ندارد، من كه توانايى دارم و اعتبارش را دارم، به قرض‌كردن سزاوارترم. او با اين قرض، كمرش مى‌شكند و فكرش مشغول مى‌شود؛ اما من كه وسيع‌تر و قوى‌ترم، نه كمرم مى‌شكند و نه فكرم مشغول مى‌شود، حداكثر از آبرويم مايه بگذارم... خب، چه اشكالى دارد؟ مگر آبرو را براى چه مى‌خواهم‌؟ آبرويى كه كارى را از پيش نبرد و گره‌اى نگشايد، نبودنش بهتر!🔻يكى از بزرگان از ثروتمندى، بيش از يك ميليون‌تومان قرض گرفته بود و به بيچاره‌ها رسانده بود.هنگام احتضار آن بزرگ‌مرد، ثروتمند در بالينش نشسته بود... پرسيد: چرا اشك مى‌ريزید؟ بزرگ‌مرد، آرام گفت: اكنون من بر حق وارد مى‌شوم و او از نعمت‌هايى كه به من داده، بازخواست خواهد كرد.اگر از من بپرسد، تو اعتبار داشتى كه دو ميليون قرض بگيرى و اين پولى بود كه آن‌ها مى‌دادند و صدمه نمى‌خوردند و آخرسر هم مى‌توانستند با ما حساب كنند، من چه جواب بدهم‌؟📄 برشی از کتاب 📚انفاق✍️عین صاد