⭕️سنگک؛ نان اعیانی ایران در مسیر ثبت جهانی📌کم شدن استادان تنورساز و دشواری انتقال مهارت شاطری به نس

⭕️سنگک؛ نان اعیانی ایران در مسیر ثبت جهانی📌کم شدن استادان تنورساز و دشواری انتقال مهارت شاطری به نسل بعد، همان چیزی را تهدید می‌کند که ثبت «میراث ناملموس» قرار است از آن حفاظت کند♦️نزدیک به دو قرن پیش، پزشک ناصرالدین‌شاه نانی را توصیف کرد که از خمیری نرم و ورآمده تهیه می‌شد، به شکل ورقه‌ای پهن درمی‌آمد و روی ریگ‌های داغ پخته می‌شد. روی نان هم به میل مشتری خشخاش، کنجد یا سیاه‌دانه می‌پاشیدند. ادوارد پولاک اتریشی که به دعوت امیرکبیر برای تدریس در دارالفنون به ایران آمده بود این نان را «اعیانی» می‌خواند؛ نانی شهری که پس از گذشت دو سده همچنان از دیگر نان‌های رایج گران‌تر است. این تفاوت قیمت تنها ناشی از ابعاد بزرگ‌تر آن نیست. پخت یک سنگک خوب به آرد مناسب، خمیر تخمیرشده، تنوری با ساختار ویژه، بستری از سنگ‌ریزه‌ها و مهم‌تر از همه به خلیفه و شاطری نیاز دارد که رفتار خمیر و بازی حرارت را بشناسند.🖋سارا باقری