بیا که چون تو بیایی، به وقتِ دیدنِ توز دیدگان، قدمت را نثارها دارمبیا که بی‌رخِ گل‌رنگ و زلفِ گل‌بوی

بیا که چون تو بیایی، به وقتِ دیدنِ توز دیدگان، قدمت را نثارها دارمبیا که بی‌رخِ گل‌رنگ و زلفِ گل‌بویتشکسته در دل و در دیده خارها دارمبیا که در پسِ زانو ز چند روزِ فراقهزارساله فزون انتظارها دارم...