زبان حال حضرت زينب(س) در اربعينمنم آنكه از فراقت غم جانگداز دارمچه كنم كه با تو پنهان سر كشف راز دار

زبان حال حضرت زينب(س) در اربعينمنم آنكه از فراقت غم جانگداز دارمچه كنم كه با تو پنهان سر كشف راز دارممنم آن غمين بيدل كه بلاكش فراقمبه وصالت آرزومند دل پاكباز دارمبه كجا روم كه بي تو همه عالم است ظُلمتزبهاي دولت تو سر سرفراز دارمچو شميم جانفزايت به مشام جان رسيدهزهواي وصل رويت دل چاره ساز دارم  چه غم ار زجور دشمن، شده خاك تيره گلگونكه ميان اين گلستان چو تو سروِ ناز دارمزجدايي تو خون شد دل داغدار زينب(س)مه من مگر نداني كه به تو نياز دارم؟به نماز ليل گفتي كه تو را به ياد آرمهمه شب به يادت اي جان هوس نماز دارمزگذشت اربعيني شدم از جهان چنان سيركه نه شوق خانه رفتن نه سر حجاز دارم«غم دل چه‌ باز گويم كه تو را ملال گيردكنم اين حديث كوته كه غم دراز دارم»دل دردمند فاني شده عاشق لقايتنظري نما كه من نيز نظر مُجاز دارمفانی تبریزی@fanitabrizi