غزل تقدیم شما🌷❤️دوشینه کجا بودی و مهمان که بودیچون اشک من ای ماه به دامان که بودیآشفته و سرگشته و م

غزل تقدیم شما🌷❤️دوشینه کجا بودی و مهمان که بودیچون اشک من ای ماه به دامان که بودیآشفته و سرگشته و مخمور  و خرابیای جان جهان دوش تو جانان که بودیسرخی رخت گر نبود از می گلگونباز ای بت میخواره پریشان که بودیمی جوش زند از لب میگون تو جاناخود گوی که در چشمه حیوان که بودیرو چون گل و مو سنبل و لب غنچه و قد سروای سرو روان در سر بستان که بودیاطفال به دنبال من بیدل مجنونتو مشعل روشنگر ایوان که بودیپروانه صفت سوختم از شعله آهتگو شمع شب افروز شبستان که بودیسر تا به قدم غرق کمالات خداییترسابچه درمکتب عرفان که بودیمن فانیم از عشق توسرگشته وحیرانآیینه به کف باز تو حیران که بودیفانی تبریزی🌷