#رمضانیه#گریز_به_شهادت_حضرت_علی_ع یاد دارم روزی از ماه صیامماه قرآن و دعا و اهتمامماه استغفار و عفو و بندگیماه صبر و ماه مهر و زندگیماه وصل عاشقان با صفاماه مهمانی ذات کبریاماه کسب علم و عرفان و شعورماه ترک کبر و عصیان و غرورمات و حیران بودم از افکار خویشدل ز سودای محبّت ریش ریشناگه از الطاف خلاّق ودودگوش جان از هاتفی رازی شنودصبح بود و وقت ترک خواب نازوقت کشف راز و هنگام نمازدیدم آنگه سرخوشان وصل یارآن قلندر مشربان کردگارجمله بودند از تحیر در قیاممست انوار خدای لاینامصف بصف اندر نیاز و در نمازغرق حیرت در جمال بی نیازپیش آنان سرور و سلطان دینساقی کوثر امیرالمؤمنین‌بود سرگرم مناجات خدامحو توحید و برون از ماسواآنچنان مست جمال یار بودسرخوش و دلدادۀ دلدار بودگو که فارغ بود از کون و مکانآن امام بی‌کلام انس و جانعین عین‌ الله با عین بصیرشاهد انوار خلاّق قدیرنغمۀ «وَجَّهت وجْهش» هر زمانپیچد اندر محفل لاهوتیانبگذرد آوای تکبیرش عیاناز حجابات زمین و آسماناز قیامش انجم و افلاک و ماهبل تمام کاینات از ماه و چاهسرخوشند از ساغر صهبای اومستِ مست از جام استغنای اوجملۀ ذرّات مست ساز اوآفرینش بود هم آواز اوناگهان آن مظهر بود و نبودکرد آهنگ رکوع، وآنگه سجوداز سجودش قدسیان حیران شدندساکنان عرش دست افشان شدنددر سجودش رازها بنهفته بودکشف آن باید نمود اهل شهودتا شهنشاه عزیز سر فرازرأس خود برداشت از مهر نمازلرزه بر اندام اهل دل فتادآتش اندر جان آب و گل فتادابن ملجم آن شقّی الأَشقیاکرد خونین وجهِ وجه‌الله رااز جفای تیغ آن ملعون خوارآیت شقّ‌القمر شد آشکارهیکل توحید شد نقش زمینزد به سر در آسمان روح الامیننغمۀ «فزت و ربّ الکعبه» را بر زبان آورد شاه اولیاغرق خون گردید محراب امامروز شد در چشم او ظلمات شامیادم آمد سرزمین کربلاوقت جنگ پور شیر لافتیآن زمانی که عمود آهنینخورد بر فرق یل امّ‌البنینآن ابوالفضل‌ آن علی‌ را نورعینآن که بودی طاقت جان حسین‌روز شد در چشم او ظلمات شامگشت آن شیر عرین آهوی رامدشمنان را گشت جرأت بیشترتاختند آن روبهان بر شیر نرآن ستمکاران اشرار زماندشمنان کینه جوی بی‌امانآن سیه بختان بنموده فرارباز برگشتند بهر کارزارماند سقّای حرم آن نور عیندر میان دشمنانش بی‌معینگفت ناگه از دل ادرکنی اخاای امام بی معین ما سواای ضیابخش تمام کایناتعلّت ایجاد کلّ ممکناتخود به‌فریادم رس ای جان جهانای مرا روح و روان، آرام جانبس کن ای «#فانی» حدیث غم فزاسوختی زین ناله جان ماسواخواستند این نغمه از من اهل دلآن برادرهای بر حق متّصل«یوسف و بهرام» آن گلهای پاکآن دو یار، همچو گوهر تابناکهر دو از فیض ولایت کامکارهر دو از درد ولایت اشکباربارالها از عنایات و کرموارهان ما را از این ظلمات غمدر طریق اهل عرفان ای جلیلباش ما را تا قیامت خود دلیلعفو فرما جملۀ جرم مرابر تمام انبیا و اولیافانی» و «بهرام» و «یوسف»را زِجان وارهان از فتنۀ آخر زمان@fanitabrizi🌹🌹☘☘🌹🌹☘☘🌹🌹