" خوبی و بدی "یکی از عواملی که باعث می شود مردم در نابرابری خوبی و بدی تردید کنند این است که می بینن

" خوبی و بدی "یکی از عواملی که باعث می شود مردم در نابرابری خوبی و بدی تردید کنند این است که می بینند بدی ها و ظلم ها و ناپاکی ها عموماً بر خوبی ها غلبه دارد و از این کثرت بدی در شگفت می شوند و با خود می گویند که این همه مردم که به سوی بدی می روند لابد خیری در آن هست و همین آنها را تشویق می کند که سالک راه بدی باشند در حالی که بدی و خوبی در ذات متفاوتند و کمیّت نقشی در این میان ندارد و اگر هزاران هزار بدی از مردمان در وجود آید ماهیت بدی را به خوبی بدل نمی کند و خوبی اگرچه در یکی باشد چون آفتاب هویداست و جمله مردم آن را می ستایند و آن یکی را یگانه و عزیز می دارند و می بینیم که در عالم افراد کم و نادری هستند که از ایشان به قدیس یاد می شود و می بینیم که یک شمع در میانه دریای ظلمت می درخشد و کثرت ظلمت مانع از رونق و شکوه نور او نیست.□ شعر زیر از والت ویتمن درباره خوبیِ کم و بدیِ زیاد تمثیل زیبایی در اثبات همین نکته است:در بیشه هستی به گشت و گذار،کم دیدم و بسیار، قطره دیدم و دریا،قطره ای که نیکی نام داشت،و استوار و یکنواخت،به سوی ابدیت می شتافت؛و دریایی بی کران، که بدی نام داشتو سرگشته و پریشان، با شتاب می کوشیدکه خود را پنهان کند، گم شود و بمیرد.□ تاگور شاعر معروف هندی گفته بسیار کوتاهی دارد که مضمون لطیفه قرآن را در باب کثرتِ بَدان و تنهاییِ خوبان به زیبایی تمام بیان کرده است:اگر گلی تنها باشدنیاز نیست به خارهای بسیاری که گرد هم آمده اند حسادت کند.برگرفته از کتاب " در صحبت قرآن "به قلم دکتر الهی قمشه ای👉 🌀 @fanoosnameh 🌀