ویدئو/ خبر عجیب! | راه‌اندازی دانشکده داروسازی در ایلام! 🟧فن‌سالاران/ این ویدئو را یکی از مخاطبان برای ما ارسال کرده، مربوط به بازدید معاون فرهنگی دانشجویی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ انجام پذیرفته است آن‌هم از بیمارستان سابق…سیاسی‌کاری‌ بهداشتی یا آمایش سلامت/اقدام بی‌موقع برای تاسیس دانشکده داروسازی در ایلام!🟧فن‌سالاران/یادداشت دکتر امیرحسین چکی:روز گذشته دکتر حبیبی، معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت از بیمارستان طالقانی برای راه‌اندازی دانشکده داروسازی در ایلام بازدید کرد.چند پرسش:۱) وقتی سرانه جمعیت داروخانه در ایلام ۴,۹۳۴ نفر است (میانگین کشوری ۴۶۳۰ نفر است و با افزایش ۵۵ درصدی سرانه‌ی این استان در ۵ سال اخیر، از آغاز آیین‌نامه ۱۴۰۰) روبه‌رو هستیم (از ۷۶۵۴ نفر به ۴۹۳۴ نفر)، چه نیازی به تربیت نیروی انسانی بیشتر در این استان داریم؟ استانی که مانند ۲۵ استان کشور صنعت داروسازی نیز ندارد.۲) چطور می‌توان برای استانی با سهم مصرف تنها ۰.۶ درصد از کل داروهای کشور، دانشکده داروسازی تأسیس کرد؟ در حالی که استان‌هایی با سهم مصرف بسیار بالاتر (خوزستان و خراسان رضوی تا ۹ برابر)، سرانه‌ی جمعیتی کمتری دارند؟گفتنی‌ست که استان ایلام با وجود چنین سهمی از مصرف دارو، رتبه ۱۱ ام را در سرانه جمعیتی دارد و از ۲۰ استان کشور بالاتر است. (حتی نسبت به استان‌های محروم مانند سیستان‌وبلوچستان، هرمزگان، کردستان و…)۳) چرا برخلاف سند توسعه متوازن آموزش علوم پزشکی وزارت بهداشت که ظرفیت جذب ایلام را تا سال ۱۴۰۸ برابر با صفر تعیین کرده، مسیری دیگر در پیش گرفته شده است؟لازم به ذکر است که در همین سند ضریب خودکفایی کلان منطقه‌ی ۳ (کردستان، کرمانشاه، ایلام، همدان) تا ۱۴۰۸، بدون نیاز به تاسیس دانشکده‌ی جدید، یک است.جمع بندی:ادامه‌ی این مسیر، بدون در نظر گرفتن سند توسعه‌ی متوازن و شاخص‌های آماری، تنها به معنای بی‌اعتبار کردن اسناد بالادستی و نادیده گرفتن اولویت‌های سلامت عمومی است.تبدیل بیمارستان طالقانی به دانشکده داروسازی، آن هم در شرایطی که استان ایلام از نظر دسترسی به خدمات دارویی (رتبه ۱۱ کشور) وضعیتی مطلوب‌تر از ۲۰ استان دیگر دارد، یک خطای راهبردی است که هزینه‌ی آن را نه تنها نظام آموزش عالی، بلکه خود فارغ‌التحصیلان آینده داروسازی و سیستم سلامت منطقه پرداخت خواهند کرد.از وزارت بهداشت انتظار می‌رود تا به جای تکرار تصمیماتِ مبتنی بر نگاه‌های بخشی و منطقه‌ای، بر مبنای آمایش آموزش عالی ‌و نیاز واقعی صنعت دارو عمل کند. عدالت آموزشی در داروسازی، با ایجاد دانشکده در مناطقی که نه توجیه جمعیتی دارند، نه زیرساخت صنعتی، و نه ضرورت مبتنی بر سند توسعه، محقق نخواهد شد؛ بلکه صرفاً مسیر را برای خروج از استانداردهای کیفی آموزشی هموارتر می‌کند. ✔️اکنون زمان آن است که به جای توسعه‌ی کمی غیرکارشناسی، بر ارتقای کیفی دانشکده‌های موجود تمرکز کرده، و از هدررفت سرمایه‌های ملی در طرح‌های فاقد توجیه آماری جلوگیری کنیم.🟧 @fansalaran