#مخاطبان_آیه " ذَر " یا همان < #الست> چه کسانی بوده اند؟آیه زیر از آیاتی است که پر از ابهام در مضمون و مصداق است و بسیاری در وادی عرفان تفسیر کرده اند و بسیاری دیگر مبنای خداجویی فطری بشر دانسته اند:وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّک مِنْ بَني آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکمْ قالُوا بَلی: سورۀ اعراف، 173مشهور به آیۀ ذراخیرا دکتر #نکونام( استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم) در پژوهشی نو به نتیجه بدیعی رسیده است که تفسیر سنتی فوق را به چالش جدی کشیده است:پرسشی که در تحقیق حاضر بدان پرداخته میشود این است که در آیۀ ذر مراد از #ذریه ای از ظهور بنی آدم که خدا آنان را بر خود شاهد گرفته است که پروردگارشان است چه کسانی اند و این شاهد گرفتن چگونه بوده است.شایان ذکر است که تفسیر آیه ذر در حدود سه قرن بر ای مفسران مسئله آفرین نبود؛ چون در این سه قرن کمابیش گفتمان اهل حدیث حاکم بود و لذا همۀ مفسران با استناد به روایاتی که از پیامبر و صحابه و تابعان نقل شده بود، عقیده داشتند که این آیه ناظر به #عالم ذر است. اما از آغاز قرن چهارم بر اثر اقتدار یافتن گفتمان ادبی و کلامی، ناسازگار ی ظاهر آیۀ ذر با روایات عالم ذر نظر مفسران را به خود جلب کرد؛ لذا آنان یا قائل به توقف در معنای آیه شدند و اظهار داشتند که مراد از این آیه را نمی دانند و آن از متشابهات قرآن است........ (اما نکته ای که در تاریخ تفسیر کمتر به آن توجه شده است اینست که) بسیاری از #مشکلات تفسیری قرآن جز با مراجعه به #کتاب_مقدس تفسیر صحیح نمی‌پذیرد. یکی از آن آیات آیۀ ذر است. این آیه را قریب به اتفاق مفسران مسلمان یک آیۀ عام ناظر به #نوع_بشر دانستند و تنها معدودی از مفسران آن را ناظر به #جماعتی_خاص دانستند. آنان نیز روشن نکردند که این جماعت خاص به چه تاریخی و قومی تعلق داشتند و به چه کیفیتی به ربوبیت خدا شهادت دادند. فقط گفتند که آنان جماعت خاصی بودند یا نهایتاً افزودند که آن جماعت از قوم بنی‌اسرائیل بودند. بررسی‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که آیۀ ذَر ناظر به قوم بنی‌اسرائیل در ایام #یوشع_نبی است. یوشع تمام قبایل بنی‌اسرائیل زمان خودش را فرامی‌خواند و از آنان پیمان می‌گیرد که برخلاف اجدادشان بت‌ها را نپرستند و فقط خدا را بپرستند و آنان را در این زمینه بر خودشان شاهد می‌گیرد و آنان اقرار می‌کنند که ما شاهد هستیم. روش تحقیق در مقالۀ حاضر، بینامتنی است؛ یعنی میان متن قرآن و کتاب مقدس مقایسه شده است که می توان در مقاله زیر مطالعه کرد:محمد صالحیhttps://t.me/beshnofekrkon/2907