💥تجلیل از استاد محمد گودرزی، مردی که غبار از چهره تاریخ معاصر بروجرد زدود🌹استاد گودرزی تاریخ را نن

💥تجلیل از استاد محمد گودرزی، مردی که غبار از چهره تاریخ معاصر بروجرد زدود🌹استاد گودرزی تاریخ را ننوشت؛ او بخشی از هویت بروجرد را نجات داد✍️ فرهاد داودوندیبروجرد فقط یک شهر نیست؛بروجرد، یک خاطره بزرگ تاریخی است؛ شهری که قرن‌هاست در کوچه‌پس‌کوچه‌هایش صدای علم و ادب و فرهنگ طنین‌انداز بوده و نام فرزندان فرهیخته‌اش، برگ‌های درخشانی از تاریخ ایران زمین را رقم زده است.از دیرباز، بروجرد مهد اندیشه و زادگاه بزرگانی بوده که هر کدام چراغی در آسمان علم و ادب این سرزمین افروخته‌اند؛ از عالمان و اندیشمندان بزرگ گرفته تا شاعران، ادیبان، نویسندگان و استادانی که نامشان با فرهنگ و فرزانگی این دیار گره خورده است.چه بسیار بزرگان بروجردی که با قلم، اندیشه و دانش خود، نام این شهر را بلندآوازه کرده‌اند؛ و چه زیباست که این زنجیره پرافتخار فرهنگی هنوز هم ادامه دارد.امروز، وقتی به نام و آثار استاد محمد گودرزی «الف، فرهیخته» می‌رسیم، با شخصیتی روبه‌رو می‌شویم که تنها یک نویسنده و پژوهشگر نیست؛ او را باید یکی از حافظان حافظه تاریخی بروجرد دانست.مردی که سال‌ها از عمر خود را صرف جست‌وجو، مطالعه، بررسی و گردآوری اسناد و روایت‌هایی کرده که اگر به دست او ثبت نمی‌شدند، شاید بخشی از آنها برای همیشه در گردوغبار فراموشی تاریخ ناپدید می‌شدند.کتاب ارزشمند «تاریخ تحولات اجتماعی و روزنامه‌نگاری سیاسی در بروجرد» فقط یک کتاب نیست؛ این اثر، بخشی از شناسنامه معاصر بروجرد است.استاد محمد گودرزی با این اثر، قلم را به خدمت تاریخ آورده و کاری کرده کارستان؛ آن‌هم درباره دوره‌ای از تاریخ بروجرد که برای شناخت فضای اجتماعی، فرهنگی و مطبوعاتی این شهر اهمیت فراوان دارد.او آنچه را دیگران شاید از کنار آن گذشته بودند، با حوصله و دقت گردآوری کرده؛ صفحات پراکنده تاریخ را کنار هم نشانده؛ نام‌ها، اتفاقات، جریان‌ها و روایت‌های مطبوعاتی را از دل سال‌های دور بیرون کشیده و در برابر چشمان نسل امروز قرار داده است.چه کار بزرگی از این بالاتر که انسانی، بخشی از گذشته یک شهر را از خطر فراموشی نجات دهد؟من معتقدم ارزش واقعی چنین کارهایی شاید امروز آن‌گونه که باید دیده نشود؛ اما سال‌ها و دهه‌ها بعد، نسل‌های آینده خواهند فهمید که استاد محمد گودرزی چه خدمت بزرگی به بروجرد کرده است.آیندگان، روزی کتاب او را ورق خواهند زد و خواهند گفت:مردی بود که اجازه نداد تاریخ معاصر بروجرد گم شود.و این، برای یک انسان فرهیخته، چه افتخار بزرگی است.به همین دلیل، وقتی فرصت دیدار با استاد محمد گودرزی فراهم شد، با تمام ارادتی که به شخصیت علمی و فرهنگی ایشان دارم، هدایایی تاریخی از تاریخ بروجرد تقدیمشان کردم؛ اما صادقانه می‌گویم که این هدایا در برابر عظمت کاری که ایشان برای ثبت تاریخ این شهر انجام داده‌اند، بسیار ناچیز است.زیرا چگونه می‌توان با یک هدیه، قدردان سال‌ها مطالعه، تحقیق، جست‌وجو، عشق و دلسوزی برای یک شهر بود؟استاد گودرزی اگر تنها همین یک اثر را نیز به بروجرد و بروجردی‌ها تقدیم کرده بود، نامش برای همیشه در میان خدمتگزاران فرهنگ این دیار ماندگار بود؛ اما چه نیکبختیم که می‌دانیم این مرد فرهیخته، هنوز قلم را زمین نگذاشته و آثار تاریخی دیگری درباره بروجرد معاصر در دست تحقیق و نگارش دارد.و من به سهم خود، از صمیم قلب می‌گویم:بروجرد به داشتن چنین فرزندانی باید افتخار کند.شهری که روزگاری بزرگانی چون ادیبان، شاعران، عالمان و استادان نامدار را در دامان خود پرورش داده، امروز نیز به قلم‌هایی نیاز دارد که گذشته پرافتخارش را برای نسل‌های آینده روایت کنند.استاد محمد گودرزی «الف، فرهیخته»، یکی از همین قلم‌هاست؛قلمی که فقط نمی‌نویسد، بلکه حافظه یک شهر را زنده نگه می‌دارد.او امروز برای ما می‌نویسد، اما در حقیقت برای فردای بروجرد می‌نویسد.برای کودکی که شاید سال‌ها بعد در مدرسه‌ای نام بروجرد را بشنود؛برای جوانی که بخواهد بداند پیشینیانش چگونه اندیشیده‌اند؛برای پژوهشگری که روزی به دنبال ریشه‌های تحولات اجتماعی این شهر خواهد گشت؛و برای همه بروجردی‌هایی که می‌خواهند بدانند این شهر چگونه به امروز رسیده است.چه زیباست که در روزگاری که بسیاری از خاطرات و اسناد در معرض فراموشی قرار دارند، مردی پیدا شود که دل در گرو گذشته داشته باشد و چشم به آینده بدوزد.استاد محمد گودرزی، با قلم خود، پلی میان دیروز و فردای بروجرد ساخته است.و شاید زیباترین تعبیر برای این بزرگمرد فرهنگی همین باشد:او تاریخ را فقط روایت نمی‌کند؛او به تاریخ بروجرد فرصت دوباره برای زندگی می‌دهد.