💥وزیر میراث فرهنگی برای بروجرد سنگ تمام گذاشت؛ «شناسنامه ایران بدون بروجرد ابتر است»🌹افتخاری بزرگ برای بروجرد؛ اعتراف تاریخی وزیر به جایگاه بی مانند تمدن و فرهنگ در شهر فرزانگان❤️به دریای فرهنگ ایران شگفتا❤️بروجردیانند دُردانه پرور🌻«بروجرد؛ دروازه تاریخ و تمدن ایران‌زمین»🌻✍فرهاد داودوندیگاهی یک جمله، فقط یک جمله نیست؛گاهی یک جمله می‌تواند بخشی از هویت یک شهر را دوباره به یاد مردمش بیاورد؛ می‌تواند غرور فروخفته مردمی را بیدار کند و نگاه‌ها را به سوی گنجینه‌ای ببرد که سال‌ها در برابر چشم همگان بوده، اما شاید آن‌گونه که باید دیده نشده است.و این بار، این سخنان را ما بروجردی‌ها نگفته‌ایم!نه برای تعریف از شهرمان، نه برای بزرگ‌نمایی تاریخ مان و نه برای اثبات اینکه بروجرد چه جایگاهی در ایران‌زمین دارد.این بار، وزیر محترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشور عزیزمان، مردی که با تاریخ، فرهنگ و جغرافیای ایران آشناست، در میان مردم بروجرد ایستاد و سخنانی گفت که بی‌تردید باید با حروفی از جنس افتخار در تاریخ معاصر این شهر ثبت شود.دکتر سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، درباره بروجرد گفت:«بروجرد در تاریخ فراتر از یک شهر است و شناسنامه ایران بدون نام بروجرد ابتر است.»و در سخنی دیگر تأکید کرد:«بروجرد باید قطب گردشگری فرهنگی ایران شود و در این راستا از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم کرد.»این‌ها تعارفات معمول یک سفر رسمی نیست.وقتی وزیر میراث فرهنگی یک کشور، آن هم در شهری با چنین پیشینه‌ای، درباره بروجرد از واژه‌هایی همچون هویت‌ساز، تمدن، مشاهیر، تاریخ و قطب گردشگری فرهنگی استفاده می‌کند، باید تمام قد ایستاد و به این سخنان با دقت نگاه کرد.اما ماجرا به همین جا ختم نشد.وزیر در جمع مردم بروجرد، با شور و احساسی وصف‌ناشدنی از این شهر سخن گفت و تأکید کرد:«اگر بروجردی بودم، با صدای بلند فریاد افتخار سر می‌دادم.»چه جمله‌ای زیباتر از این برای مردمی که قرن‌ها در دامان این شهر، علم و فرهنگ و هنر و اندیشه پرورش داده‌اند؟او از بروجرد به عنوان قطب مشاهیر، تاریخ و گردشگری یاد کرد و با اشاره به چهره‌های بزرگی که نام «بروجردی» را با خود به تاریخ ایران برده‌اند، بر نقش این دیار در ساختن تاریخ و فرهنگ ایران تأکید کرد.حتی به نکته‌ای بسیار ظریف و کمتر دیده‌شده اشاره کرد؛باغات بروجرد.و گفت:«هیچ شهری در ایران دارای تکیه‌باغات نیست و باید فلسفه معنویت در باغات بروجرد را هم کشف کنیم.»این نگاه، نگاه یک گردشگر معمولی نیست؛نگاه یک مسئول عالی‌رتبه حوزه میراث فرهنگی است که آمده تا ظرفیت‌های فرهنگی و تاریخی یک شهر متمدن فرهنگی را ببیند و از پشت ظاهر بناها، کوچه‌ها و باغ‌ها، لایه‌های پنهان هویت یک سرزمین را جست‌وجو کند.و چه زیبا که فرماندار کاربلد و علاقمند به بروجرد، مهندس ولدی نیز در حضور وزیر، بروجرد را چنین توصیف کرده است:«بروجرد با پیشینه تاریخی، تمدنی و فرهنگی غنی، قطب تمدنی و گردشگری کشور و منطقه است.»پس امروز دیگر فقط ما نیستیم که می‌گوییم:«بروجرد دروازه تاریخ و تمدن ایران‌زمین است».امروز، صدای بروجرد از تریبون وزارت میراث فرهنگی ایران شنیده شده است.شهری که در طول تاریخ، دانشمندان، عالمان، ادیبان، هنرمندان، پزشکان، سیاستمداران و فرزانگان بسیاری را در دامان خود پرورش داده؛ شهری که هنوز در کوچه‌ها و خانه‌های تاریخی‌اش، در باغ‌هایش، در بازار و مسجد جامع و امامزاده جعفر و بناهای ارزشمندش، نشانه‌های یک تمدن فرهنگی با قدمتی به درازای تاریخ کشور عزیزمان را بصورت زنده می‌توان دید.بروجرد فقط چند بنای تاریخی نیست.بروجرد یک فرهنگ است.یک سبک زندگی است.یک خاطره تاریخی است.یک مکتب انسان‌سازی است.و شاید مهم‌تر از همه، بخشی از حافظه فرهنگی ایران‌زمین است.حالا تصور کنید وزیری که برای حضور در بروجرد، برنامه‌ای چندساعته و از پیش تعیین‌شده داشته، تحت تأثیر ظرفیت‌های فرهنگی و تاریخی این شهر، برنامه سفر خود را تغییر می‌دهد و شب را در بروجرد می‌ماند تا بیشتر با فضای فرهنگی این شهر، با مردمش و با ظرفیت‌های پنهان آن آشنا شود.این اتفاق کوچکی نیست.این یعنی بروجرد دیده شده است.یعنی صدای تاریخ این شهر، از مرزهای شهرستان عبور کرده و به گوش عالی‌ترین مقام اجرایی حوزه میراث فرهنگی کشور رسیده است.از سوی دیگر، ناراحتی وزیر از کمبودهایی مانند نبود موزه تاریخی در بروجرد و دستور صریح برای رفع موانع رشد فرهنگی و گردشگری این شهر، نشان می‌دهد که سخنان ایشان تنها در حد تعریف و تمجید باقی نمانده و قرار است نگاه جدی‌تری به ظرفیت‌های بروجرد شکل بگیرد.