باران - سروده گلچین گیلانی(سید مجدالدین میرفخرایی)(۱۱ دی ۱۲۸۸- ۲۹ آذر ۱۳۵۱)باز باران،با ترانه،با گهر

باران - سروده گلچین گیلانی(سید مجدالدین میرفخرایی)(۱۱ دی ۱۲۸۸- ۲۹ آذر ۱۳۵۱)باز باران،با ترانه،با گهرهای فراوانمی‌خورد بر بام خانهمن به پشت شیشه تنهاایستادهدر گذرها،رودها راه اوفتاده.بوی جنگل،تازه و ترهمچو می مستی دهندهبر درختان می‌زدی پرهرکجا زیبا پرنده.سبزه در زیر درختانرفته‌رفته گشت دریاتوی این دریای جوشانجنگل وارونه پیدابس گوارا بود بارانبه! چه زیبا بود بارانمی‌شنیدم اندر این گوهرفشانیرازهای جاودانی، پندهای آسمانی؛«بشنو از من، کودک منپیش چشم مرد فردا،زندگانی - خواه تیره، خواه روشن -هست زیبا، هست زیبا، هست زیبا».🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺@farhangadab97