عشق با شهریار چه کارها که نکرد.پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می کندهمتم تا میرود ساز غزل گیرد به دستطاقتم اظهار عجزو نا توانی می کندبلبلی در سینه می نالد هنوزم کاین چمنبا خزان هم آشتی و گل فشانی می کندما به داغ عشقبازی ها نشستیم و هنوزچشم پروین همچنان چشمک پرانی می کندبقول دوستم که میگه؛شهریار یعنی نماد و مظهر شکست عشقی!شعر زیبایی از استاد شهریار با صدای استادیادش گرامی