📚 @FarhangeKetabkhaniز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارمتو را ای کهن بوم و بر دوست دارمتو را ای کهن پیر جا

📚 @FarhangeKetabkhaniز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارمتو را ای کهن بوم و بر دوست دارمتو را ای کهن پیر جاوید برناتو را دوست دارم، اگر دوست دارمتو را ای گرانمایه، دیرینه ایرانتو را ای گرامی گهر دوست دارمتو را ای کهن زاد بوم بزرگانبزرگ آفرین نامور دوست دارمهنروار اندیشه‌ات رخشد و منهم اندیشه‌ات، هم هنر دوست دارماگر قول افسانه، یا متن تاریخوگر نقد و نقل سیر دوست دارماگر خامه تیشه‌ست و خط نقر در سنگبر اوراق کوه و کمر دوست دارموگر ضبط دفتر ز مشکین مرکبنئین خامه، یا کلک پر دوست دارمگمان‌های تو چون یقین می‌ستایمعیان‌های تو چون خبر دوست دارمبه جان، پاک پیغمبر باستانتکه پیری‌ست روشن‌نگر دوست دارمسه نیکش بهین رهنمای جهان استمفیدی چنین مختصر دوست دارمابرمرد ایرانیی راهبر بودمن ایرانی راهبر دوست دارمنه كشت و نه دستور كشتن به كس دادازينروش هم معتبر دوست دارممن آن راستين پير را گر چه رفته استاز افسانه آن سوي تر دوست دارمهم آن پور بيداردل بامدادتنشابوري هورفر دوست دارمفري مزدك آن هوش جاويد اعصاركه ش از هر نگاه و نظر دوست دارمدليرانه جان باخت در جنگ بيدادمن آن شيردل دادگر دوست دارمجهانگير و داد آفرين فكرتي داشتفزونترش زين رهگذر دوست دارمستايش كنان ماني ارجمندتچو نقاش و پيغامور دوست دارمهم آن نقش پرداز ارواح برترهم ارژنگ آن نقشگر دوست دارمهمه کشتزارانت، از دیم و فارابهمه دشت و در، جوی و جر دوست دارمکویرت چو دریا و کوهت چو جنگلهمه بوم و بر، خشک و تر دوست دارمشهیدان جانباز و فرزانه ات راکه بودند فخر بشر دوست دارمبه لطف نسیم سحر روحشان راچنان چون ز آهن جگر دوست دارمهم افکار پرشورشان را که اعصاراز آن گشته زیر و زبر دوست دارمهم آثارشان را، چه پند و چه پیغامو گر چند سطری خبر دوست دارممن آن جاودان یاد مردان که بودندبه هر قرن چندین نفر دوست دارمهمه شاعران تو وآثارشان رابه پاکی نسیم سحر دوست دارمز فردوسی، آن کاخ افسانه کافراختدر آفاق فخر و ظفر دوست دارمز خیام، خشم و خروشی که جاویدکند در دل و جان اثر دوست دارمز عطار، آن سوز و سودای پر دردکه انگیزد از جان شرر دوست دارموز آن شیفته شمس، شور و شراریکه جان را کند شعله‌ور دوست دارمز سعدی و از حافظ و از نظامیهمه شور و شعر و سمر دوست دارمخوشا رشت و گرگان و مازندرانتکه شان همچو بحر خزر دوست دارمخوشا حوزه شرب کارون و اهوازکه شیرین ترینش از شکر دوست دارمفری آذرآبادگان بزرگتمن آن پیشگام خطر دوست دارمصفاهان نصف جهان تو را منفزونتر ز نصف دگر دوست دارمخوشا خطه نُخبه‌زای خراسانز جان و دل آن پهنه‌ور دوست دارمزهی شهر شیراز جنت طرازتمن آن مهد ذوق و هنر دوست دارمبر و بوم کُرد و بلوچ تو را چوندرخت نجابت ثمر دوست دارمخوشا طرف کرمان و مرز جنوبتکه‌شان خشک و تر، بحر و بر دوست دارممن افغان همریشه‌مان را که باغی‌ستبه چنگ بتر از تتر دوست دارمکهن سُغد و خوارزم را با کویرشکه‌شان باخت دودهٔ قجر دوست دارمعراق و خلیج تو را چون ورازوردکه دیوار چین راست در، دوست دارمهم ارّان و قفقاز دیرینه‌مان راچو پوری سرای پدر دوست دارمچو دیروز افسانه، فردای رویاتبه جان این یک و آن دگر دوست دارمهم افسانه‌ات را، که خوشتر ز طفلانبرویاندم بال و پر، دوست دارمهم آفاق رویایی‌ات را که جاویددر آفاق رویا سفر دوست دارمچو رویا و افسانه، دیروز و فرداتبه جای خود این هر دو سر دوست دارمتو در اوج بودی، به معنا و صورتمن آن اوج قدر و خطر دوست دارمدگر باره برشو به اوج معانیکه‌ت این تازه رنگ و صور دوست دارمنه شرقی، نه غربی، نه تازی شدن رابرای تو، ای بوم و بر دوست دارمجهان تا جهان است، پیروز باشیبرومند و بیدار و بهروز باشی✍ #مهدی_اخوان_ثالث