✳️ علامه حکیمی؛ دین، عدالت و کرامت انسان✍️ #حسن_پویاسه مفهوم «عدالت»، «انسان و انسانیت» و «محرومان و مستضعفان» در وجود استاد علامه محمدرضا حکیمی موج می‌زد.یکی از ویژگی‌های بسیار مهم ایشان این بود که به هرآنچه می‌دانست و بدان باور داشت، عمل می‌کرد و میان دانستن و عمل کردن فاصله‌ای نمی‌گذاشت.استاد حکیمی برای شیعیان سه وظیفه اساسی بیان می‌کرد: توجه به اهل‌بیت(ع) و مصائب آنان، شناخت و فهم معارف اهل‌بیت(ع) و عمل به مکارم اخلاقی.از نگاه ایشان، مظلومیت امام حسین(ع) تنها در کشته شدن ایشان نیست؛ مظلومیت آن حضرت، ناشناخته ماندن ایشان است و مظلومیت امام صادق(ع)، ناشناخته ماندن معارف اهل‌بیت(ع).تمام همت استاد این بود که معارف اهل‌بیت(ع) بیان و به آنها عمل شود؛ از همین رو، آثار ایشان تلاشی برای ارائه یک منظومه معرفتی و اجتماعی بود.در نگاه استاد، «امر به معروف و نهی از منکر» دو اصل بنیادین در اصلاح اجتماع است و باید با عدالت، اعتدال، مدارا و نرم‌خویی همراه باشد.ایشان معتقد بود این دو فریضه نباید عمدتاً متوجه طبقات فرودست باشد؛ بلکه اصلاح حاکمیت و مسئولان باید در رأس آن قرار گیرد.استاد حکیمی بر آزادی فکری و پذیرش نقد تأکید داشت و سلب آزادی و گسترش اختناق را موجب دور شدن جامعه از دین و ارزش‌های دینی می‌دانست.و سرانجام، بر «کرامت انسانی و حرمت شخصیت افراد» تأکید می‌کرد: حتی اگر کسی به بیراهه رفته باشد، نباید انسانیت او نادیده گرفته و شخصیتش شکسته شود.در اندیشه علامه حکیمی، دین، عدالت، آزادی، اخلاق و کرامت انسان، در مسیر اصلاح جامعه به یکدیگر پیوند می‌خورند.🔰 برگرفته از "علامه حکیمی؛ از معارف اهل‌بیت(ع) تا عدالت و کرامت انسان" ⚡️  پژوهشکده اندیشه دینی معاصر (آدم)