این دقیقاً همان لحظه‌ای است که پیروزی تاکتیکی ممکن است از موفقیت راهبردی جدا شود.آمریکا می‌تواند اهد

این دقیقاً همان لحظه‌ای است که پیروزی تاکتیکی ممکن است از موفقیت راهبردی جدا شود.آمریکا می‌تواند اهداف زیادی را منهدم کند و همچنان در دستیابی به هدف سیاسی خود ناکام بماند. ممکن است قدرت نظامی ایران را کاهش دهد، اما نتواند رفتار آن را مطابق خواست خود تغییر دهد. ممکن است بر آسمان مسلط باشد، اما نتواند امنیت زمینی متحدان خود را تضمین کند. ممکن است در هر برخورد مستقیم دست بالا را داشته باشد، اما در پایان، اعتماد کشورهای منطقه به نظم امنیتی تحت رهبری خود را تضعیف کند.در کاره، اشکانیان نشان‌های عقاب‌نشان لژیون‌های رومی را به غنیمت گرفتند. این نشان‌ها فقط قطعاتی فلزی نبودند. عقاب لژیون نماد حیثیت، اقتدار و شکست‌ناپذیری روم بود. از دست رفتن آن، ضربه‌ای روانی و سیاسی به امپراتوری محسوب می‌شد.معادل امروزی آن عقاب‌ها، الزاماً سقوط یک هواپیما یا غرق شدن یک ناو نیست. مهم‌ترین نماد قدرت آمریکا در خلیج فارس، اعتبار چتر امنیتی آن است؛ این باور که واشنگتن می‌تواند از متحدان خود محافظت کند، آزادی کشتیرانی را تضمین کند، تهدیدها را مهار کند و مانع گسترش جنگ شود.اگر دولت‌های خلیج فارس به این نتیجه برسند که وابستگی کامل به آمریکا نه مانع آغاز جنگ می‌شود و نه آنان را از پیامدهای آن مصون نگاه می‌دارد، ممکن است به‌تدریج سیاست امنیتی خود را تغییر دهند. این تغییر لزوماً به معنای قطع رابطه با واشنگتن یا نزدیک شدن به تهران نیست. کشورهای عربی خلیج فارس همچنان به تسلیحات، اطلاعات، فناوری و حمایت آمریکا نیاز خواهند داشت. اما ممکن است دیگر نخواهند امنیت خود را به یک قدرت واحد بسپارند.آنها در چنین شرایطی به سمت متنوع‌سازی روابط امنیتی می‌روند؛ همکاری هم‌زمان با آمریکا، اروپا، چین، هند، ترکیه و دیگر قدرت‌ها، تقویت توان دفاعی بومی و حفظ کانال‌های مذاکره با ایران. نتیجه احتمالی، خروج کامل آمریکا از منطقه نیست، بلکه پایان تدریجی انحصار آن بر طراحی ترتیبات امنیتی خلیج فارس است. سورنا در کاره پیروز شد، زیرا هدفی محدود داشت و ابزار مناسب آن هدف را انتخاب کرد. او نمی‌خواست روم را فتح کند. می‌خواست نیروی مهاجم را متوقف و نابود کند. هدف را محدود و ابزار را مناسب و تهدید را دفع و در عین حال ابزار بازدارندگی را بسازیم..