به مناسبت روز خبرنگارما شکست نخوردیم….دوست و همکار نازنینم خانم فریبا خانی که سال‌های طولانی برای نو

به مناسبت روز خبرنگارما شکست نخوردیم….دوست و همکار نازنینم خانم فریبا خانی که سال‌های طولانی برای نوجوان‌ها نوشته و کنار همکاران‌شان در هفته‌نامه‌ی محبوب #دوچرخه نسلی از فرزندان ایران را به حرفه‌ای‌ترین شکل با ادبیات، هنر، تاریخ، میراث‌فرهنگی و هر چه که برای #توسعه و پرورش نسلی اندیشمند نیاز است، آشنا و عجین کرده‌اند، امروز یادداشتی نوشته‌اند با عنوان «ما فقط خبرنگار بوده‌ایم» که در ادامه ارسال خواهم کرد تا بخوانید و بدانید ما، روزنامه‌نگارهای جوان دهه‌ی هفتاد چه کسانی بودیم و چه آرمان‌های بلندی را دنبال می‌کردیم. قلبم رفت به آن سال‌ها. سال‌های اشتیاق و امیدی که ویژه‌ی جوانان آرمانگراست. ما، به جای تجارت، تحصیل، حتی ساده‌تر از این‌ها، استخدام در وزارتخانه‌ای که بسیار هم پیشنهاد می‌شد، تصمیم گرفته‌بودیم بنویسیم؛ برای ساختن سرزمینی آبادتر. باور داشتیم همه چیز به ذهن‌های پرشور و خودکارها و برگه‌های کاهی روزنامه ربط دارد. فقر، بی‌عدالتی، آسیب‌های اجتماعی،….شاید به نظر بیاید که ما شکست‌خوردیم. روزنامه‌نگاری به معنای حرفه‌ای و اثرگذارش تقریباً از بین رفت و افکار عمومی افتاد به دست کسانی که امروز می‌بینیم؛ بلاگرها، رسانه‌های خارج از کشور و هرکسی که می‌تواند نظر مخاطب را در فضای مجازی به خودش جلب کند. حالا در حوزه‌ای که نظر می‌دهد، سواد و آگاهی دارد یا نه، برای کسی مهم نیست. منافع ملی را درنظر می‌گیرد یا نه ، آنهم ارزشی ندارد. فقط لایک بگیرد و ویو کافیست. از این منظر، ما شکست خورده‌ایم. مشکلات سر جای‌شان هستند و چه بسا عمیق‌تر شده‌اند. کودکان کار امروز فرزندان و شاید نوه‌های کودکان کار سی و چند سال پیش هستند. پس جوانی ما صرف چه شد؟ از صمیم قلب باور دارم ما شکست نخورده‌ایم. ما نواده‌های مشروطه‌خواهان بودیم. همان اهداف را دنبال می‌کردیم. روزگار بر وفق مراد ما و رویاهای‌مان نگشت. روزنامه‌ها و مجلات بسته‌شدند و روزنامه‌نگاری بی‌قدر و اعتبار. اما، کوشش‌های ما بی‌نتیجه هم نبوده. اگر نسل من، با مشکل ازدواج اجباری، درصد پایین دختران دانشجو و فقدان آگاهی عمومی نسبت به حقوق فردی مواجه بود، نسل امروز اینطور نیست. مشکلات نسل ما به‌نظر فرزندان‌مان خنده‌دار و باورنکردنی است. باورشان نمی‌شود، زمانی بوده در این مملکت که همسر، برای شغل یا پوشش زن تصمیم می‌گرفته و گفتگو و مشورت در روابط خانوادگی، اگر هم بوده، حرف و تصمیم آخر با مرد بوده و همفکری در بسیاری از خانواده‌ها معنا نداشته. ما شکست نخوردیم. ما چرخ‌دنده‌های بسیار کوچکی بودیم در مسیر #توسعه‌ی_ایران . زن‌ها و مردها را به مطالعه و گفتگو تشویق کردیم و دختران و پسران را با اندیشیدن آشنا. نسل‌های بعد از ما، با مشکلات اقتصادی بیش از زمان جوانی ما مواجهند اما خیلی بهتر از ما، خودشان را می‌شناسند و برای رسیدن به اهداف‌شان تلاش می‌کنند. ارتقای رواداری، پذیرفتن تفاوت‌ها و احترام به فردیت افراد و عقاید متفاوت دستاوردهای کوچکی نیستند. ما واقعیت را نمی‌شناختیم. قوانین حاکم بر جهان را نمی‌دانستیم. خیال می‌کردیم وقتی چند گزارش درمورد نظام آموزشی نخبه‌پرور بنویسیم، شر آن را از سر کودکان کم می‌کنیم. ما خودمان را خیلی دستِ بالا گرفته‌بودیم. خب، جوانی است و جاهلی. ولی، نتیجه‌ی زحمات ما این است که مادرها و پدرهایی دیگر نمی‌خواهند فرزندان‌شان را وارد این چرخه کنند. نمره را معیار موفقیت تحصیلی فرزندشان نمی‌دانند و به یادگیری ارزش می‌دهند و تفاوت‌های فردی کودکان را می‌فهمند و مثل نسل‌های قبل، فکر نمی‌کنند معلم از هر راهی، حتی شکستن اعتماد به نفس دانش‌آموز، حق دارد و باید او را به یاد گرفتن وادار کند. البته که حتماً دلایل اجتماعی و اقتصادی دیگری هم برای این دریافت مهم وجود دارد ولی ما، گفتمان را از سطح جمع‌های کوچک کارشناسی به میان مردم آوردیم.روز خبرنگار مبارک است تا امروز و تا هر وقت که جامعه به اندیشیدن، گفتگو کردن و بررسی مسیرهای طی‌شده نیاز دارد. حتی اگر حرفه‌ی خبرنگاری جایگاه سابق خود را نداشته‌باشد.#ریحانه_قاسم‌رشیدی #روز_خبرنگارمرداد ۱۴۰۵@farhangkoodak