ما فقط خبرنگار بودیم...❇️ باورت می‌شود رفیق، روز روزگاری #خبرنگار و #گزارشگر بودیم و به این شغل مفتخ

ما فقط خبرنگار بودیم...❇️ باورت می‌شود رفیق، روز روزگاری #خبرنگار و #گزارشگر بودیم و به این شغل مفتخر... باورت می‌شود، ایمان داشتیم اگر از درد مردم بنویسیم، درمانی پیدا خواهد شد... ساده‌وار این‌جور فکر می‌کردیم. فکر می‌کردیم همه دوندگی‌ها جواب می‌دهد. از زلزله، از فقر از بی‌عدالتی از ناهنجاری‌... فکر می‌کردیم اگر از تکنیک های نوشتن بهره ببریم کتاب بخوانیم بینش قوی‌تری پیدا می‌کنیم تاثیر قلم‌مان عالی خواهد بود. فکر می‌کردیم #سانسور نباید ما را متوقف کند. پیچیده‌گویی در باریکه‌راه‌ها را آزمودیم به سانسورچی‌ها کلک زدیم. فکر می‌کردیم دنیا درست می‌شود، فقر و بی‌عدالتی ریشه کن می‌شود.❇️فکر می‌کردیم #کودک_همسری متوقف خواهد شد. زن‌کشی تمام و کودکان کار و کودکان خیابان در مدرسه‌ها درس خواهند خواند. فکر می‌کردیم جهان به سمت صلح می‌رود و رنج انسان تمام خواهد شد. امیدوار بودیم و با ایمان می‌نوشتیم از صبح تا شب گرسنه و خسته می‌نوشتیم. به تعداد موهای سر مصاحبه به تعداد برگهای جهان گزارش و خبر... به تعداد سنگهای رودخانه یادداشت.... ❇️اما حالا بعد از سی و چند سال درد مردم در تن من و تو بروز پیدا کرد....بدن خیلی از ما دارد دخل بدن را در می‌آورد. خودایمنی و... حالا غصه توده ای شده در هیپوفیزم‌مان واستخوان‌های پوکمان سریع می‌ شکند. من و تو رفیق غصه‌ها را از خودمان عبور ندادیم در بدن‌مان حبس کردیم. قبول کن ما نتوانستیم کاری برای مردم انجام بدهیم. همه سگ‌دوهامان الکی بود و مانیفست سال به سال دریغ از پارسال... هی تکرار شد. ❇️رواقیان می‌گفتند ما روی وقایع بیرونی کنترل نداریم، اما روی واکنش خودمان کاملاً کنترل داریم و باید واکنش عقلانی به پذیرش واقعیت داشته‌باشیم...اما من و تو رفیق، رواقی نبودیم فقط یک خبرنگار یک گزارشگر خوش‌بین به آینده بودیم و فکر می‌کردیم روی وقایع بیرونی هم می‌شود کنترل پیدا کرد و نباید آن را پذیرفت ما نپذیرفتیم و شکست خوردیم.... @dastanenadastan