🔶 به بهانه‌ی سفر ابدی استاد ناصر مسعودی؛تنها صداست که می‌ماند...✍️ #الهام_کیانپور 🔶 در روزگاری که هنر بیش از همیشه به تکیه‌گاه‌های اصیل خود نیازمند است، از دست رفتن چهره‌های ریشه‌دار، زخمی است که دیر التیام می‌یاید. 🔶 این رفتن‌ها خلایی بزرگ در حافظه‌ی فرهنگی هر سرزمین است. خلایی که جای آن را هیچ صدا و نام تازه‌ای پر نخواهد کرد. خاموشی #ناصر_مسعودی از همین جنس است؛ خاموشی صدایی که برای چندین نسل، معنای #موسیقی_گیلان بود.🔶 ناصر مسعودی، متولد ۱۳۱۴ خورشیدی در محله‌ی صیقلان رشت، از همان سال‌های نوجوانی در موسیقی گیلان ریشه دواند، صدایی که بعدها به یکی از ستون‌های حافظه‌ی شنیداری ایران تبدیل شد. او در سال ۱۳۲۸ به همراه خانواده راهی تهران شد و دوره‌ای کوتاه نزد#علی‌_اکبرخان_شهنازی به شاگردی پرداخت.⏪ ادامه‌ی مطلب را از طریق لینک زیر در سایت مرور مطالعه کنید.https://mroor.org/qh3@farhangmardom