🔸شب یلدا در سروده‌های چکامه‌سریان بزرگ ایران‌زمین▪️شب اورمزد آمد از ماه دیز گفتن بیاسای و بردار می        فردوسی▪️با بهار رخ‌ات تواند گفتشب چله که روز نوروزم.        انوری▪️روز رویش چون برانداخت نقاب از سر زلفگویی از روز قیامت شب یلدا برخاست.          سعدی شیرازی▪️با زلف‌ تو قصه‌ای‌ست ما را مشگلهم‌چون شب چله به درازی مشهور.         عبید زاکانی▪️چه عجب گر دل من روز ندیدزلف تو صد شب یلدا دارد.         فیض کاشانی▪️صحبت حکام ظلمت شب یلداستنور ز خورشید جو بو که بر آید.         حافظ شیرازی▪️شب هجرانت ای دلبر شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری.            اوحدی‌مراغه‌ای▪️به صاحب دولتی پیوند اگر نامی همی جوییکه از پیوند با عیسا چنان معروف شد یلدا.             سنایی▪️هست در سالی شبی ایام را یلدا ولیککس نشان ندهد که ماهی را دو شب یلدا بود.           خواجوی کرمانی▪️نظر به روی تو‌ هر بامداد نوروزی‌ست شب فراق تو هر شب که هست یلدایی‌ست.              سعدی شیرازی▪️روزی دل گشت از زلف دراز او‌ مراآنچه بر بیمار از طول شب یلدا گذشت.             صائب تبریزی ▪️هست چون صبح آشکارا کاین صباحی چند رابیم صبح رستخیز است از شب یلدای من.             خاقانی▪️هر شبی در غم هجرت شب یلداست مراکه به سالی به جهان یک شب یلدایی هست.             دهلوی@farhangmardom