«اِما» شخصیت اصلی «مادام بوواری»، از نوجوانی کتاب‌های عاشقانه را بلعیده و زندگی واقعی را با همان معی

«اِما» شخصیت اصلی «مادام بوواری»، از نوجوانی کتاب‌های عاشقانه را بلعیده و زندگی واقعی را با همان معیارهای پرزرق‌وبرق می‌سنجد. او انتظار دارد عشق همیشه پرهیجان و ایده‌آل باشد و حتی لحظات تلخ زندگی هم نوعی زیبایی دراماتیک داشته باشند.▪️اکثر کتاب‌های درسی، مقاله‌ها و کلاس‌های دانشگاه هنوز همون جمله قدیمی رو تکرار می‌کنن:«مادام بوواری نقد رمانتیسم و بورژوازی است»، «فلوبر می‌خواست بگوید خیال‌پردازی کشنده است» و…چون راحت‌تره، چون همه می‌فهمن و مفهوم داره و می‌شه تو امتحان نوشت!ما نمی‌تونیم تحمل کنیم که یه شاهکار‌ بزرگ، فقط «باشه» و هیچ درسی نده، پس به زور براش «پیام» ساختیم.ولی فلوبر اگر زنده بود و می‌دید ما هنوز داریم از کتابش «درس زندگی» درمیاریم، احتمالاً دوباره می‌نشست و یه رمان دیگه می‌نوشت که این بار واقعاً هیچ‌کس نتونه ازش هیچ مفهومی دربیاره. فلوبر از خواننده می‌خواست که کتابش رو راحت هضم نکنه، اذیت بشه، مقاومت کنه، که بگه «نه، این نمی‌تونه فقط یه درس ساده باشه».خودش بارها گفته:«مادام بوواری هیچ موضوعی نداره»«اگر کتاب موضوع داشت، من شکست خورده‌ام»Farhan Nuri