فراموشیسلام اوصدای تکرار محض بودوسلام منبرکت سبز خورشید راتداعی می کردازکوچه ای پر ز عطر گذشتهعبور م

فراموشیسلام اوصدای تکرار محض بودوسلام منبرکت سبز خورشید راتداعی می کردازکوچه ای پر ز عطر گذشتهعبور می کردمواوسرشار ازحس غریب اکنوندر کناری ایستاده بودواو دوست داشتن رافراموش کرده بودواوصداقت آفتاب راباور نمی کرد.....قلبم باری از گذشته ای دور رابر دوش می کشیدونگاهمبه سکوت می مانستمی خواستمبرقامت سرد اکنونجامهٔ هنوز بپوشانموکوچه رااز عطر گذشته پر کنم می خواستم قلب حقیرم راکه تصویر التماس بودبر صفحهٔ دیدگان خاکستری اشثبت کنممی خواستم دست هایم راچون دو شاخهٔ سبزبر شانه های خشکیده اشبیاویزممی خواستم اورا فریاد کنمنام اورا، شعر او را، حس او راوبا انعکاس صدایمهمهٔ ذره های خفتهٔ دیوار رابیدار کنممی خواستم در هوای کهنهٔ کوچهباران خاطرات شوموقطره قطرهبر او ببارممی خواستم با نگاه خسته امدر آسمان چشمانشطلوع کنممی خواستمدر اوآغاز شوم......افسوساو دوست داشتن رافراموش کرده بوداوصداقت آفتاب راباور نمی کرد.......#فریبا_سعادت@faribasaadat