بس که زیباست، کمی سرکش و بی احساس استبا همین شیوه‌ی رفتار برایم خاص استمی‌گذارد دلِ من زیرِ قدم‌های غروربی گمان طاقتِ من مرتبه‌ی اخلاص استچکمه می‌پوشد و مستانه تبسم بر لبارتشِ سرخِ لبش آه خدانشناس استخنده‌هایش بخدا حرف ندارد اصلنرونماییِ دو رَج کوهِ پُر از الماس استسَرِ احساسِ خودم شرطِ بزرگی بستمورقی دست من آمد، به گمانم آس است#فاروق_تیموریان#شاعرشبلینک کانال سروده‌های شاعرشب؛http://t.me/farooghteymorian