وصل نیکان...​این بخش از گفت‌وگوی مریلا زارعی با فریدون جیرانی را در اکسپلور دیدم، بیش از آنکه تحلیل اجتماعی باشد، تلاشی برای جابه‌جایی متهم است؛ آنجا که می‌گوید: «در جوامع متمدن با گرانی اعتصاب می‌کنند، اما در ایران ۱۰ برابر می‌خرند!»​این قیاس، عدم فهم جامعه، نادیده گرفتن ریشه‌ها و تطهیر ساختارهاست: نخست؛ در جوامع توسعه‌یافته، دولت‌ها در قبال تورم و قدرت خرید مردم برای کالاهای اساسی مسئولند. کنش مدنی و اعتصاب، آخرین حلقهٔ این زنجیره‌ است، نه تنها راه‌حل.​ دو؛ در سینمای حرفه‌ای جوامع توسعه‌یافته، درآمد هنرمند به «گیشه آزاد» و جذب مخاطب وابسته است و تحقیر مردم تاوان سنگینی برای هنرمند و اثرش دارد. اما در سینمای رانتی، وقتی هنرمند متصل به منابع قدرت باشد، نیازی به پاسخ‌گویی نمی‌بیند و در مواقع لازم، بحران‌های ساختاری را به «بی‌فرهنگی مردم» تقلیل می‌دهد تا نان وصل را در پوشش نقد اخلاقی بخورد. و سوم... را نمی‌نویسم...@farsh_nevesht