​داشتیم یا داریم...؟​این ویدیو را یکی از نزدیکان فرستاده بود. همین که توضیحاتش را خواندم، اصلاً بازش نکردم. نمی‌دانم چرا برای معرفی مفاخر خود، حتماً باید کشورهای دیگر را تحقیر کنیم؟ چندی پیش هم نظیر همین نگاه درباره قدمت بالاتر «کبریت توکلی» نسبت به برخی کشورهای منطقه، در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شد!​بحث بر سر بی‌ارزش بودن گذشته یا مفاخر فرهنگی نیست؛ کشورهایی مانند چین و ژاپن نیز به تمدن چند هزار ساله‌شان می‌بالند، اما گذشته را سرمایه‌ای برای ساختن امروز کرده‌اند، نه جایگزینی برای آن. یا کشوری که تنها چند قرن از شکل‌گیری‌اش می‌گذرد، با ایجاد دانشگاه‌های پیشرو، موزه‌های غنی و پرورش و گردآوری نخبگان، بر علم، اقتصاد و فرهنگ جهان اثر می‌گذارد و سبک زندگی جدیدی می‌سازد.​افتخار به گذشته زمانی ارزش دارد که به توانِ امروز ما بیفزاید. گذشته چراغِ راه آینده است، نه پناهگاهی برای درجا زدن؛ پرسش اصلی این نیست که نیاکان ما چه کرده‌اند، بلکه این است که ما امروز چه کرده‌ایم و برای فردا چه خواهیم ساخت؟​به قول قدما:​«داشتم داشتم حساب نیست؛ دارم دارم حسابه».@farsh_nevesht