همان‌طور که گفته شد، در بسیاری از موارد کنترل اصلی بر اساس نشست انجام می‌شود. با این حال، شرایطی وجو

همان‌طور که گفته شد، در بسیاری از موارد کنترل اصلی بر اساس نشست انجام می‌شود. با این حال، شرایطی وجود دارد که ممکن است ظرفیت باربری نهایی و گسیختگی خاک نیز کنترل‌کننده باشد.برای مثال، اگر خاک دارای شرایط نامناسب باشد، لایه مقاوم در عمق مناسبی قرار نداشته باشد یا پی در نزدیکی سطح زمین قرار گرفته باشد، ممکن است ظرفیت باربری گسیختگی پی به اندازه‌ای پایین باشد که دیگر نتوان صرفاً بر اساس کنترل نشست درباره ایمنی پی قضاوت کرد.در چنین شرایطی، کنترل فونداسیون گسترده در برابر ترکیبات بار زلزله می‌تواند ضروری باشد؛ اما نکته مهم این است که در این حالت، مبنای کنترل، ظرفیت باربری ناشی از گسیختگی است، نه ظرفیت مجاز حاصل از کنترل نشست‌های تحکیمی.به عبارت دیگر، اگر ظرفیت باربری گسیختگی خاک پایین باشد و تحت اثر ترکیبات شامل زلزله احتمال رسیدن خاک به شرایط بحرانی وجود داشته باشد، باید این حالت به‌طور مشخص و‌ مستقل بررسی شود. اما اگر ظرفیت باربری گسیختگی خاک به اندازه کافی بزرگ باشد و تنش مجاز حاکم صرفاً از معیار نشست‌های بلندمدت به دست آمده باشد، استفاده مجدد از همان تنش مجاز نشست برای ترکیبات بار زلزله، مبنای صحیحی ندارد.در نتیجه، هنگام کنترل تنش زیر فونداسیون در ترکیبات بار زلزله باید ابتدا مشخص شود که چه معیار مقاومتی بر کنترل حاکم است:اگر معیار حاکم نشست تحکیمی و بلندمدت باشد، تنش مجاز حاصل از آن معیار را نباید بدون توجه به مبنای محاسبه، برای ترکیبات زلزله به کار برد.اگر معیار حاکم گسیختگی و ظرفیت باربری نهایی خاک باشد، کنترل ترکیبات بار زلزله باید با استفاده از ظرفیت باربری مربوط به گسیختگی و با در نظر گرفتن شرایط واقعی بارگذاری انجام شود.در پی‌هایی که تحت نیروی افقی قابل توجه قرار دارند، اثر بار مایل و نسبت (H/V) باید در تعیین ظرفیت باربری لحاظ شود.در فونداسیون‌های گسترده انعطاف‌پذیر، برای کنترل‌های مرتبط با نشست، تنش متوسط زیر پی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ در حالی که برای کنترل‌های مقاومتی موضعی، مانند پانچ، برش و خمش، باید تنش‌ها و نیروهای موضعی نیز به‌طور جداگانه بررسی شوند.در نهایت، مهم‌ترین نکته آن است که «تنش مجاز ناشی از نشست» و «ظرفیت باربری ناشی از گسیختگی» دو مفهوم متفاوت هستند و نباید آن‌ها را صرفاً به دلیل اینکه هر دو با واحد تنش بیان می‌شوند، یکسان تلقی کرد. همچنین نوع پی، انعطاف‌پذیری آن، نحوه انتقال نیرو و وجود یا عدم وجود مؤلفه افقی بار، همگی در انتخاب روش صحیح کنترل نقش دارند