اولین سقوط ✍️عبدالصمدمهیمنیتابستان سال ۱۳۵۳ هشت ساله بودم و آقاجان فرمان داد پسر: ملوک امشب از مساف

اولین سقوط ✍️عبدالصمدمهیمنیتابستان سال ۱۳۵۳ هشت ساله بودم و آقاجان فرمان داد پسر: ملوک امشب از مسافرت میرسه برو طبقه دوم اتاق وسطی چندتا خربزه بیار پایین بزار دم دست وقتی رسیدند برای‌ایشان بشکنیم.(اون دوران تابستان‌ها خربزه آتیشی یا بقول گرگانی ها خربزه ترکمنی به تعداد زیاد و با گونی می‌خریدند و در جای خنک خانه نگهداری و تدریجا مصرف می‌شد) من که در اجرای عملیات واکنش سریع همیشه پیشقدم بودم فوری خودمو رساندم بالای تلار بجای اینکه یکی یکی بیاورم دوتا خربزه زدم دوطرف زیر بغل، خوشحال و خندان که وقتی مامان و حاج ابراهیم که یک ساله‌ بودند وارد خانه می‌شوند خودی نشان بدهم! اولین پله را در حال پایین آمدن بودم که صدای تق تق درب چوبی خانه بلند شد ، با شنیدن صدا و دیدن مامان ذوق ذوق کنان از همون بالا صدا کردم که من اینجام و متوجه پله بعدی نشدم از همون بالا با خربزه‌های زیر بغل هفت هشت تا کله ملق زدم و کف حیاط دراز شدم.( طبقه دوم خانه قدیمی ما درکوچه بادگیر سیزده یا چهارده تاپله سیمانی داشت و داخل حیاط با ارتفاع نسبتا زیاد از هم و باریک بود)کله ام از همه طرف ضربه خورد اما خربزه ها را محکم چسبیده و خوشبختانه هردوتا سالم مانده بود با وحشت و فریاد مامان ، همه خواهر برادرها ریختند روی سر من در حالی که خانه و آسمان دور سرم درحال چرخیدن بود منو معاینه کردن و عجیب این‌که هیچ شکستگی وخونریزی در کار نبود اما تا دلت بخواهد کله من کج و معوج شده‌ بود. نمیدانم ناصر بود یا هاشم که خربزه ها را بزور از زیر بغلم کشیدن بیرون و منو بلند کردندو بردند داخل اتاق گفتند: همینجا بگیر بخواب،خدا را شکر همه چیز به‌خیر گذشت البته چندین سقوط‌ دیگه هم در سالهای بعدش داشتم که در آینده نزدیک خواهم نوشت.عبدالصمدمهیمنی۲۲ آبان ۱۴۰۴گرگان@fasletazehgorgan