تکذیب!یکی از معیارهای تصمیم‌گیری، تحلیل و برآورد هزینه و فایده‌ی اقدام است.در برخی از اتفاقاتی که رخ می‌دهد و افکار عمومی به طور طبیعی پیگیر علت آن است، به حاطر راحتی و کم‌هزینه بودن، تکذیبیه‌ای از دستگاه اجرایی صادر می‌شود که بعدا مشخص می‌شود تکذیبیه نابه‌جا بوده، که اگر به موقع آگاهی رسانی می‌شد، از گستردگی پیامدها پیشگیری می‌شد. در یک سیستم کارآمد خدمات عمومی، کسی که با تکذیبیه‌ی نابه‌جا منجر به وارد شدن خسارات جانی و مالی و یا افزایش آن شده، باید پیامد تصمیمش را متحمل شود.نمونه‌هایی از این تکذیبیه‌‌ها را اخیرا در ماجرای سیل مشهد و آلودگی آب رضوان‌شهر شاهد بودیم. در مشهد اصل وقوع سیل با وجود گزارش زنده‌ی صدا و سیما تکذیب شد و در رضوان‌شهر پس از مسمومیت ده‌ها نفر، در ابتدا آلودگی آب با فاضلاب تکذیب شد. البته کمی بعدتر در خبرها آمد که آلودگی آب و مسمومیت ناشی از آن صحت داشته‌است. به همین دلیل دادستانی این شهر، شکایتی را علیه مدیران مسئول اهمال کننده در این اتفاق تنظیم کرده‌است.پیگرد قانونی و جدی مقصران موجب خواهدشد مدیران با بروز این‌گونه اتفاقات، به‌راحتی وقوع هر موضوعی را تکذیب نکنند و در عوض با سرعت به پیشگیری از گسترش پیامدهای اتفاقات کمک کنند.کانال مدیریت نفت‌آلود: @FastNevis