.پرنده‌ای که قسم خورده بود مال من استپرید از لب بامم به آسمان خودشچه بود؟ حس عجیبی که در تنم لرزیدچه ماند؟ سوتین و شورت‌های در کمدشپرید... الکلِ در بطریِ شرابم بودپرید از وسط چشم‌هام، خوابم بودپرید… مستیِ از سر پریده‌ی من بودخدای شیطنت و ورپریده‌ی من بود!پرید… ترسی از این ارتفاعِ پوچ نداشتپرید و هیچ مسیری برای کوچ نداشتپرید از لبه‌ی خاطرات با بویشچه ماند؟ هر طرفِ خانه تاری از مویشچگونه؟ هیچ جوابی به این سوال نداشتپرید… غصه‌ام این است: او که بال نداشت!اگرچه یک قفسِ ناامیدتر هستمهنوز منتظرش زل زده به در هستم...فاطمه اختصاری از کتاب _زن نیست_@fateme_ekhtesari