🔹 ضرورت تخصص‌گرایی در وکالتبا گسترش روزافزون قوانین، آیین‌نامه‌ها، آرای وحدت‌رویه و بخشنامه‌ها، نها

🔹 ضرورت تخصص‌گرایی در وکالتبا گسترش روزافزون قوانین، آیین‌نامه‌ها، آرای وحدت‌رویه و بخشنامه‌ها، نهاد وکالت عملاً از حالت «عام» خارج و به سمت تخصص‌گرایی سوق پیدا کرده است. امروز دیگر انتظار این‌که یک وکیل در عین واحد، هم‌زمان در دعاوی کیفری، خانواده، ثبتی، تجاری، مالیاتی، اداری و… صاحب‌نظر باشد، انتظاری واقع‌بینانه نیست.در هر حوزه، به‌ویژه: • دعاوی خانواده • دعاوی کیفری • دعاوی ثبتی و املاک و اراضی و شهری • دعاوی تجاری و بانکی • اختلافات اداری و مالیاتیو …با «رویه‌های قضایی» خاص، اصطلاحات فنی ویژه و ظرایف حقوقی متفاوتی مواجه هستیم که تنها در پرتو فعالیت مستمر و متمرکز یک وکیل در همان حوزه قابل تسلط است.✅ وکالت تخصصی در عمل به این نتایج منتهی می‌شود: • تقویت حق دفاع و افزایش شانس احقاق حق موکل • تنظیم دقیق‌تر دادخواست، لوایح و قراردادها • پیش‌بینی واقع‌بینانه‌تر از سرنوشت دعوا ٫..همان‌گونه که برای جراحی تخصصی به پزشک متخصص مراجعه می‌کنیم، در پرونده‌های مهم حقوقی نیز ارجاع امر به وکیل متخصص در همان حوزه، دیگر یک انتخاب سلیقه‌ای نیست؛ بلکه لازمه‌ی تأمین امنیت حقوقی و تحقق دادرسی عادلانه است.