مرا  توبی‌سببی           نیستی.به‌راستیصلتِ کدام قصیده‌ای                       ای غزل؟ستاره‌بارانِ جوابِ کدام سلامی                                     به آفتاباز دریچه‌ی تاریک؟ کلام از نگاهِ تو شکل می‌بندد.خوشا نظربازیا که تو آغاز می‌کنی!  پسِ پُشتِ مردمکانتفریادِ کدام زندانی‌ست                          که آزادی رابه لبانِ برآماسیده                     گُلِ سرخی پرتاب می‌کند؟ ــورنه    این ستاره‌بازیحاشا      چیزی بدهکارِ آفتاب نیست.  نگاه از صدای تو ایمن می‌شود.چه مؤمنانه نامِ مرا آواز می‌کنی!  و دلتکبوترِ آشتی‌ست،در خون تپیدهبه بامِ تلخ. با این همهچه بالاچه بلندپرواز می‌کنی!#شاملو@favepoems