#فودوشین621_چرا ڪسے بهم نگفت ڪہ اومدے؟ _خودم خواستم بهت نگن تا ارشیا بخوابہ. جلو آمد، توے این لباسه

#فودوشین621_چرا ڪسے بهم نگفت ڪہ اومدے؟ _خودم خواستم بهت نگن تا ارشیا بخوابہ. جلو آمد، توے این لباسها خیلے خوب میشد فهمید ڪہ وزن زیادے را ڪم ڪردہ است. _اتفاقے افتادہ ڪہ اومدے؟ چشمم رفت پے دراتاق خواب ودیدم ڪہ خسرو وڪوروش با حالتے دمغ از آن بیرون آمدند. _میشہ بریم توے اون اتاق؟ سرش را سمت عقب چرخاند. _اتاق؟ باشہ اول خودش رفت و بعدش من. دنبالش راہ رفتن حس خوبے داشت. بہ محض اینڪہ داخل اتاق شدم در را بست و جلویم را گرفت_طوفان چرا تو باید میوهے مراسم مهرداد رو بفرستے؟ بقیہ نمیدونن من ڪہ میدونم حست نسبت بہ مهرداد چے بود پس اینهمہ سیب واسہ چیه؟! زل زدم توے عسل نگاهش ڪہ باغمے تلخ درگیر بود. _با توام طوفان؟! بازم میخواے در برابر حرفهام سڪوت ڪنے؟ تو آدم حرف نزدن نیستے حالا چے شدہ ڪہ توے سختترین شرایط زندگیم اینطورے رفتار میڪنے؟ الان ڪہ من واسہ شنیدن یہ ڪلمہ از سمت تو بال بال میزنم چرا بہ سوالهام جواب نمیدے؟ شالش را از روے موهایش پایین ڪشیدم و ڪف دستم را گذاشتم روے لالہ ے گوشش. _حرف بزنم؟ اگہ قرار بہ حرف زدن باشہ هرچے توے دلم هست رو میگم. نہ فقط بہ تو بلڪہ بہ همهے اونایے ڪہ بیرون از این اتاق نشستن و دارن واسہ یہ آشغال متجاوز زارے میڪنن و افسوس میخورن. دستم را از روے گوشش برداشتم و روے گلویش گذاشتم. _خودت چرا یہ عمر حرفات رو اینجا نگهداشتے؟ حرفهایے ڪہ توے دل و گلوے هردوتامون گیر ڪردہ اگہ بہ زبون بیاد سرتاپاے خیلے از آدمایے ڪہ بیرون از این اتاق هسنت رو بہ گند و ڪثافت میڪشونه.سرش را بالاتر گرفت و توے چشمانم خیرہ شد. وقتے اینطورے نگاهم میڪرد، آرام آرام فراموش میڪردم همهے دردهایے را ڪہ تا این لحظہ ڪشیدہ بودم. _من از همون اولش میدونستم ڪہ اگہ حرفے بزنم اول از همہ همین آدماے بیرون از این اتاق هستن ڪہ منو متهم میڪنن واسہ همین سڪوت ڪردم.الانشم آدم خوبہ مهردادہ وآدم بد من... اونے ڪہ میدونستم حرفام رو گوش میدہ و باورم میڪنہ نہ متهمم توے این اتاقہ نہ بیرونش. تو باورم ڪردے، تو یہ بارم نگفتے دروغ میگے در حالیڪہ همین آدمهایے ڪہ همخون و فامیلم بودن و الان توے این خونہ هسنت اگہ یہ ڪلمہ از دردم بو میبردن اولش میگفتن بهانہ شہ واسہ رفتن از این خونہ و تنهایے زندگے ڪردن بعدش میگفتن لابد ڪارے ڪردہ ڪہ پسر مجرد رو بہ گناہ ڪشوندہ و مطمئنم ڪہ عموم، من و بابام رو مجبور میڪرد تا زن مهرداد بشم. هر دوتا دستم را توے دستش گرفت و صدایش را تا جایے ڪہ میتوانست پایین آورد. _من سڪوت ڪردم چون ڪسے باورم نداشت، حالا هم اگہ از تو میخوام ڪہ در برابرم سڪوت نڪنے واسہ خاطر اینہ ڪہ مطمئنم باورت دارم. انگار ڪہ تمام احساسات و صداقت غیر قابل بیانش را توے این حرفش خالصہ ڪردہ و تقدیم بہ من...! _منتظرے چہ حرفے رو از من بشنوے؟ دیدم ڪہ یڪے از پلڪهایش پرید. _چرا اینطورے شدے؟ اصلا چطورے یہ دفعہ این همہ اتفاق افتاد؟ نمیتونم باور ڪنم اتفاقے ڪہ من این همہ سال انتظارش رومیڪشیدیم..#ادامه_دارد 📚@fazayeadaby