#فودوشین620هنگامہ دستش را گرفت. _بریم توے اتاق ارشیا، میخوام پیش اون باشم. خواهر ڪوروش در حالیڪہ از پشت سر دخترش را نگاہ میڪرد با لحنے پر از افسوس گفت: _این همہ دختر خوشگل و خانم، این بیچارہ چشمش رو روے همهے دخترهاے فامیل بست و دست گذاشت روی... بگذریم، دیگہ حرف زدن چہ فایدهاے دارہ؟ جوون هنگامہ حالا زیر خروار خروار خاڪ دفن شدہ. نگاهم تا چند وجب پایینتر از صورتش ڪشیدہ شد. پیراهنش داشت توے تنش پارہ میشد و دڪمههایش آخرین مقاومتشان را براے نگہ داشتن لبههایش میڪردند._آرامش هیچ وقت گوشِ شنوایے نداشت. هنگامہ خودش چیزے نمیگہ، اما من از نگاهش میخونم ڪہ آرامش شدہ آینهے دقش. خدایے نڪردہ، زبونم لال اگہ من جاے اون بودم همون دیروز ڪہ از بهشت زهرا برگشتیم بہ آرامش میگفتم برگردہ خونهے خودش. این محبتهاے الانش بہ چہ درد... با چنان خشمے نگاهش ڪردم ڪہ زبانش زیر بار ادامهے این حرف نرفت. اگر الان توے این خانہ عزا نبود، از خجالت این زن در میآمدم. برادر بزرگرتش گوشهے سالن ایستادہ بود و مشغول صحبت با تلفنش بود. چند تا دختر جوان هم توے آشپزخانہ مشغول ڪار ڪردن بودند. _زنت رو امشب با خودت ببر پسرم. نگران نباشید من و دخترم فعلا اینجاییم و نمیذاریم هنگامہ و داداشم تنها باشن و بیشرت از این غصہ بخورن. خدا رو شڪر بچههاے من، بخصوص دخترم، خیلے دلسوز و خانوادہ دوست هستن. دانشگاهش هم تازہ تموم ڪردہ، از همون اولش میگفت شب و روز درس میخونم تا توے همین شهر خودمو ن قبول بشم و نرم خوابگاہ. مهرداد خدابیامرز هم همیشہ میگفت این دختر خیلے زرنگ و باهوشه... یڪ ریز داشت از محاسن نداشتهے دخترش میگفت و درلا بہ لایش هم از اسم مهرداد عوضے براے تایید حرفهاے ڪہ میزد استفادہ میڪرد. شاهدش یڪ ُ مردہ بود! _آے مادر بمیرم برات. ڪاش بہ حرفمون گوش میدادے، ڪاش اینقدر غصهے الڪے منیخوردی... بین حرفهایش الڪے بغض ڪرد_دختر واسہ مهرداد جوونمرگ نشون ڪردہ بودم مثل پنجهے آفتاب. هنگامہ خودشم دلش پیش دختر من بود و از خداش بود دخترم عروسش بشہ، اما امان از... دروغها، توهینهاو طعنههاے پنهان شدہ پشت حرفهایش را ڪہ توے دلم جمع شدہ بود در یڪ جملہ جا دادم و پرت ڪردم توے صورتش. _ڪافیہ دیگہ ڪم از دخترتون تعریف ڪنید! ڪلاغم ڪہ قارقار میڪنہ، ننهش میگہ بهبہ چهچہ میزنہ. دهانش نیمہ باز ماند و صورتش از حرص سرخ شد. همین ڪہ از حرڪات لبش متوجہ شدم باز میخواهد حرفے بزند سریع بلند شدم و سمت سینا رفتم.با دو پسر جوان مشغول جا بہ جا ڪردن صندلیهاے توے سالن بودند براے مراسم فردا. _طوفان؟ اما در نیمهے راہ شنیدن صداے آرامش باعث انصراف دادن قدمهایم از ادامهے مسیر شد و بہ عقب برگشتم. _سلام ِڪے اومدے؟ پیراهن آستین بلند مشڪیاے با ساپورت ضخیمے پوشیدہ بود و شال مشڪے نازڪے هم روے موهایش بود، موهایے ڪہ مورد علاقهے من شدہ بودند. _سلا خیلے وقت نیست اومدم. نگاهش را بہ اطراف چرخاند، نگاہ عمهاش بہ ما، اصلا خوب نبود#ادامه_دارد 📚@fazayeadaby