🩸مهیّج اَحزان کربلاء/ 6️⃣ 🕊طبق نظام توحید افعالی و شجرۀ طیبۀ صفاتی، هرچند که جمال و جلال ربوبی دو اعتبار محسوب می‌شوند، اما در واقع و به مقامِ نفس‌الأمری با یکدیگر متحدند؛ بلکه برگشتِ جلال به جمال است؛ چه اصل در منظومۀ اسماء حُسنیٰ و صفاتِ عُلیا بر محور جمال…🕊صلَّیَ اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ🩸مهیّج اَحزان کربلاء/ 7️⃣🌅در مقام جلوۀ جمالِ جمیلِ حسینی، «هلال بن نافع» می‌گوید:«فَوَ اللَّهِ مَا رَأَيْتُ قَطُّ قَتِيلًا مُضَمَّخاً بِدَمِهِ أَحْسَنَ مِنْهُ وَلَا أَنْوَرَ وَجْهاً وَلَقَدْ شَغَلَنِي نُورُ وَجْهِهِ وَجَمَالُ هَيْئَتِهِ عَنِ الْفِكْرَةِ فِي قَتْلِهِ؛ سوگند به خدا، هرگز کشتۀ آغشته به خونی را زیباتر و نورانی‌تر از او ندیدم، طوری که نورِ تابانِ صورت و زیباییِ چهرۀ ایشان مرا از اندیشیدن در مورد کشته شدنش غافل نمود» (اللهوف، ص ۱۲۸).✨طبق قاعدۀ نقلیه، مبدأ جمیع انوار ائمۀ هدی علیهم‌السلام همانا ذاتِ قدسیّۀ فاطمیه است؛ چنان‌که در زیارت آن بانوی جبروتی می‌خوانیم: «وَسَلَلْتَ مِنْهَا أَنْوَارَ الْأَئِمَّةِ؛ نورهای امامان را از او به آرامی بیرون کشیدی» (إقبال الأعمال، ص ‏۲، ص ۶۲۵).🌸و نیز حضرت صدیقۀ طاهره سلام‌الله‌علیها از لسان ختمیّۀ مصطفویّه صلّی‌الله‌علیه‌وآله به مجمع حُسن و جمال مطلق معرفی می‌شوند؛ آنجا که می‌فرمایند: «وَلَوْ كَانَ الْحُسْنُ هَيْئَةً لَكَانَتْ فَاطِمَةَ بَلْ هِيَ أَعْظَمُ؛ اگر حُسن و زیبایی شکل و هیئتی داشته باشد، هر آینه فاطمه علیها‌السلام خواهد بود. بلکه او بزرگ‌تر است» (مائة منقبة، ص ۱۳۶). 🔹به هر تقدیر، جلوۀ نور جمال حسینی مبدأ و منتهایی دارد. مضاف بر منبع فاطمی که اشاره شد. مبدأ این نور انور را در این روایات دیگر می‌توان ملاحظه نمود.در روایتی آمده است که از امام صادق علیه‌السلام سؤال شد: «لِمَ سُمِّيَتِ الزَّهْرَاءُ‌ زَهْرَاءَ فَقَالَ لِأَنَّهَا تَزْهَرُ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فِي النَّهَارِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ بِالنُّورِ؛ پرسیدند: چرا حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را «زهراء» نامیده‌اند؟ حضرت فرمودند: زیرا او در طول روز، سه مرتبه برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام با نور می‌درخشید؛ به این کیفیت که در وقت نماز صبح، رنگ سفید و در هنگام زوال، رنگ زرد و نیز در حین غروب آفتاب، رنگ سرخ از چهرۀ انور حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها می‌درخشید» (علل الشرائع، ج ۱، ص ۱۸۰).🎇مهم اینکه در نور سرخ، خصوصیتی در روایت مذکور است و آن این‌که: «فَلَمْ يَزَلْ ذلِكَ النُّورُ فِي وَجْهِهَا حَتّى وُلِدَ الْحُسَيْنُ، فَهُوَ يَتَقَلَّبُ فِي وُجُوهِنَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، فِي الْأَئِمَّةِ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ، إِمَامًا بَعْدَ إِمَامٍ؛ آن نور همچنان در چهرۀ حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها باقی بود تا اینکه امام حسین علیه‌السلام متولد شد. پس از آن، این نور در چهره‌های ما تا روز قیامت در میان امامان اهل‌بیت علیهم‌السلام، امامی پس از امام دیگر، در گردش است و ظهور خواهد داشت» (علل الشرائع، ج ۱، ص ۱۸۱).B2n.ir/xh7107ادامه در پست بعدی...👇🏻