مخالفان مذاکره و مثال خودی!#محمد_موسوی_عقیقی (این نوشته بیش‌تر نقد طنزگونه است)روزهایی که مذاکرات می

مخالفان مذاکره و مثال خودی!#محمد_موسوی_عقیقی (این نوشته بیش‌تر نقد طنزگونه است)روزهایی که مذاکرات میان ایران و آمریکا در جریان است، عده‌ی اندکی حالا به هر دلیلی، مخالف سخت مذاکره‌اند. کفن می‌پوشند، خیابان می‌بندند، با مسئولان بالادستی حاکمیت اتهام کودتا می‌زنند و آن‌ها را خائن می‌دانند. باور دارند که مذاکره نیازی نیست و همین الان باید انتقام خون «رهبر شهید» را بگیریم.برای ذهنی که در رابطه‌ی خود با حاکم جامعه، نسبتی شرعی اتخاذ می‌کند، فکر کنم بیان مثالی درون‌شرعی بهتر جواب‌گو باشد.صورت اول)در متون فقهی اسلامی، پدر بر فرزند خود ولایت دارد. حال فرض کنید دختری بنا دارد با یک پسر ازدواج کند، اما پدر او نظر دیگری دارد، یعنی در اصل با ازدواج دخترش مخالف نیست، ولی به هر دلیلی گزینه‌ی مورد نظر دختر خود را نمی‌پسندد یا برای او کافی نمی‌بیند و پسر دیگری را برای ازدواج با دخترش مدنظر دارد. با این حال، به دلیل خواسته‌ی دخترش به محضر می‌رود و پای عقدنامه را امضاء می‌کند.با این فرضیه، در این‌جا امضای عقدنامه به پدر تحمیل شده است؟ آیا دختری که اجازه‌ی کتبی پدر را دارد ولی نتوانسته یا نخواسته که رضایت قلبی پدر را برآورده کند، کار خلاف شرع یا حرامی انجام داده است؟ بعدها پدر می‌تواند بگوید از زیر بار مسئولیت امضای خود، شانه خالی کند؟صورت دوم)شخصی مالک یک زمین است، ولی در یک بحران می‌باید این زمین را بفروشد و هزینه‌ی آن را صرف حل‌وفصل بحران‌اش کند. خریدار مبلغ تعیین شده را نقداً دارد و حاضر است برای خرید آن ملک، پرداخت نماید. فروشنده برخلاف رضایت قلبی خود، زمین را به نام او سند می‌زند. آیا برای اعتبار امضای فروشنده، رضایت قلبی‌اش شرط است یا صرف امضای او کفایت می‌کند؟ آیا خریدار کار حرامی انجام داده است؟گمان کنم این دو مثال فقهی، نشان می‌دهد برای رسیدن به چیزی که نیاز به اجازه و امضای ولیّ و مالک دارد، صرف امضاء کافی و معتبر است. مگر این‌که گفته شود دختر یا خریدار بلوغ اجتماعی یا معاملی ندارند که در این صورت، پای امضاء کننده بیش‌تر گیر خواهد افتاد.🌐 فکرک‌های‌من | موسوی عقیقی | شماره‌ی: ۱۱۴۱✅ http://t.me/fekr_rak📷 instagram.com/mousavi_aghighii